[vingers ritmisch knippen]
Deel als je deze apps leuk vindt. Veel kijkplezier!
[“A Way With Words” uitgevoerd door Jodie Sweetin]
♪ Je hebt een manier met woorden ♪
♪ Dat haalt het beste in het slechtste naar boven ♪
♪ Je fluistert duistere nietsen ♪
♪ Weet niet zeker of je bluft ♪
♪ Je verhalen omzetten in verzen ♪
♪ Je hebt een hart vol verrassingen ♪
♪ Dat zal je niet van je doel af laten wijken ♪
♪ Het is een waanzinnig ritme ♪
♪ Zal niet vergeven worden ♪
♪ Totdat je het deel bekent ♪
♪ Je hebt een manier met woorden ♪
♪ Dat vinden sommigen een beetje absurd ♪
♪ Als je een zin verandert ♪
♪ Het achtervolgt me dagenlang ♪
♪ En hangt in de lucht als een vloek ♪
♪ Je hebt een manier met woorden ♪
♪
♪ Je hebt een manier met woorden ♪
[muziek stopt]
[bonzende hartslag]
[deurbel]
[Jane] Eén moment!
Antonius?
Jane! Je bent terug.
En werken bij de stichting van je oom.
Ja...
Hoe heb je dat gehoord?
Ik heb mijn bronnen.
Heb je even een momentje voor mij?
Ja, dat doe ik. Ik... je hebt me gewoon overrompeld.
Het spijt me dat ik u zo moet verrassen, ik...
Ik heb jouw hulp nodig.
[Anthony] Je werkte altijd laat, dus
Ik dacht dat ik het erop zou wagen dat je wakker was.
Ja, nou,
de vloek van een zanger die zijn beste uren 's nachts doorbrengt.
Leuk om je te zien, Jane.
Ik kan niet geloven dat het al 15 jaar geleden is
sinds ik je in het echt heb gezien.
Weet je, ik geef nu theaterles aan Moseby.
Ja, dat zag ik, online.
Prachtige foto's trouwens.
Hoe is het om daar les te geven?
Nou ja, het is niet zo spannend als optredens door heel Europa.
Ja, nou, ik weet zeker dat het echt de moeite waard is,
om met de studenten te werken.
Ik bedoel, je leidt de volgende generatie acteurs op.
Ja, dat is het.
Eigenlijk zijn we ons aan het voorbereiden
voor het Edgar Allan Poe Festival.
Oh ja, wauw.
Het Poe-festival.
Er zijn daar veel herinneringen.
Ja, en dat brengt mij eigenlijk bij de reden waarom ik hier ben.
Ik was bezig met het voorbereiden van een fotoretrospectief voor het festival
en ik kwam iets tegen in een oude camerarol dat...
Het achtervolgt mij.
Nou ja, het had zeker wat scherper gekund.
Kijk maar eens naar de achtergrond.
Zie je, daar staat een figuur.
En ik zweer dat ze een lichaam aan het laden zijn
in de kofferbak van die auto.
Dus je dacht dat je iemand een lichaam zag inladen
in de kofferbak van een auto en je hebt de politie niet gebeld?
Ik zag iemand iets in de laadbak van een auto laden!
En ik wist niet of ik de politie moest bellen.
"Schurken!" schreeuwde ik,
"Niet meer veinzen!"
"Ik erken de daad! Scheur de planken kapot!"
"Hier, hier!"
"Het is het kloppen van zijn afschuwelijke hart!"
[applaus]
Jongens, kom bij elkaar.
Ik ga een groepsfoto maken voor het jaarboek.
[Jonge Anthony] Ja, dat is goed.
[camera klikt]
Kom op, mannen. We gaan de rest van de show missen!
Wat de...
[Anthony] Toch?
Al die jaren dacht ik dat het slechts een verkeerde herinnering was,
of een verschijning in de mist.
Maar nu...
Nu vraagt ​​u zich af of u daadwerkelijk getuige bent geweest van een misdrijf?
Als ik naar die foto kijk, weet ik dat ik niet gek ben, toch?
Ja, dat is moeilijk te zeggen.
Het is alweer een paar jaar geleden dat ik je gezien heb, dus...
[Anthony lacht]
Eerlijk gezegd heb ik het gevoel dat,
Ik heb het gevoel dat ik de verteller ben in Poe's "Tell-Tale Heart".
Het schuldgevoel, na al die jaren niets gezegd te hebben,
Het begint me nu te irriteren.
Anthony, waarom heb je toen niets gezegd?
Er is zoveel met je gebeurd na die nacht.
Ik bedoel, ik zou er waarschijnlijk uiteindelijk wel iets over gezegd hebben als...
Als ik was gebleven.
Rechts.
Ik bedoel, ik ben het ermee eens dat het er verdacht uitziet, maar
Dit is niet echt wat de Stichting doet.
Ik wil je niet terug naar die nacht slepen, ik wil alleen maar...
Ik weet niet waar ik anders terecht kan.
Nou, weet je wat?
Hoe zit het met het starten van een voorlopig dossier?
en we zullen zien waar we vanaf daar naartoe gaan. Oké?
Oh!
Ik hoop dat we niet storen.
Nee! Helemaal niet.
John, dit is Anthony, een vriend van mij.
Wij zaten samen op de universiteit.
Rechercheur John Cameron.
Detective. En een handdruk erbij.
Leuk om je te ontmoeten.
John werkt bij ons bij de Stichting.
Hij is onze politiecontactpersoon.
Ik help waar ik kan.
Anthony, dat is lang geleden.
Leuk je te zien, Sadie.
Ik vond het erg om te horen over Harold.
Dank je wel. Hij wordt enorm gemist.
Eigenlijk was Anthony hier op zoek naar antwoorden
op een oude vraag.
[John] Nou, ik zie hier geen geval.
Nou, het gevoel was op dat moment ijzingwekkend.
Ik weet nog dat ik dacht dat er iets niet klopte.
Geen disrespect, Anthony.
Maar we kunnen een gevoel niet onderzoeken.
Nou, je moet toegeven dat het er een beetje verdacht uitziet, John.
Nou, die korrelige foto met al die mist op de achtergrond?
Ik bedoel, het zou er verdacht uitzien als je het vuilnis buiten zou zetten.
Nou, ik denk dat ik er maar eens in ga duiken
en kijken of ik iets kan vinden.
[Jane] Althans, om Anthony gerust te stellen.
Oké.
Ik zal een controle op vermiste personen uitvoeren voor die data
en kijk of er nog iemand op zoek is.
Dan kunnen we erachter komen of er daadwerkelijk sprake is van een misdaad.
Perfect! Dat zou echt heel handig zijn.
Ja, dat betekent veel.
Nou ja, het wordt laat.
Oké, ik wil jullie graag even bijpraten over een aantal dingen,
Dus als je ons wilt excuseren, Anthony?
Ja, Jane.
Ik dacht dat we eens wat oude jaarboeken konden doornemen?
Misschien kunnen we over vroeger praten.
Ik denk dat we allemaal tot morgen kunnen wachten.
[Sadie] Ik zal jullie beiden laten zien.
[Jane] Ja.
[Sadie] Mijn hemel.
Toen wij binnenkwamen, zagen jullie er gezellig uit samen met Anthony.
Haha!
Bedankt dat je mij uit die situatie hebt gered.
Ja, het moet een verrassing zijn geweest
om hem na al die jaren nog eens te zien?
Ja, dat is waar.
Waarom zie je er altijd op je slechtst uit als je een ex ziet?
[Sadie lacht] Ik denk dat dit de wetten van de menselijke natuur zijn.
[Jane lacht] Ja.
[Sadie] Dus...
Jullie waren diep in gesprek.
Ja, dat waren we.
Het begon een beetje een duistere reis langs herinneringen te worden.
Ik maak me zorgen dat je terugdenkt aan de herinneringen van die nacht.
Ik denk niet dat het Anthony's bedoeling is
om verdriet over het overlijden van mijn moeder ter sprake te brengen.
Maar het is dezelfde nacht dat ze werd vermoord.
De avond van het eerste Poe Festival.
En dat is een heel emotioneel terrein.
Ja, dat weet ik.
Ik beleef die nacht steeds opnieuw.
[Sadie] Het was een belangrijke factor in je beslissing
om naar Europa te gaan.
En het eindigt met Anthony.
Jane, jij hoeft deze zaak niet aan te nemen.
Weet je, dit klinkt misschien vreemd, Sadie,
maar het is juist de reden dat ik de zaak wil aannemen.
Het voelde gewoon alsof alles die nacht,
Ik weet het niet, verdomme.
Ik wil alleen niet dat je die wond weer openrijt.
Dat zou betekenen dat de wond in eerste instantie genezen was.
Weet je wat?
Misschien, misschien is dit een kans voor ons om...
Ik weet het niet...
een aantal dingen over onze breuk ophelderen en het afsluiten.
Misschien.
Wauw!
[Jane giechelt]
Hoi.
Iets te veel koffie vanmorgen?
Ja, ik denk dat ik gewoon een beetje gespannen ben vandaag.
Doe je onderzoek naar Anthony?
Nee, nee, nee. Ik doe gewoon mijn due diligence, is alles
Hij is een universitair docent en een oude vriend.
Ik bedoel, ik dacht dat we mensen geloofden die verhalen naar voren brachten
de Stichting, en begon hen niet te ondervragen.
Het is gewoon een echt gebrek aan bewijs
We moeten dus bij de bron beginnen.
[John] Weet je waarom hij er zo lang over deed om dit te melden?
Ja, want het was allemaal maar een vage herinnering in zijn hoofd totdat
Hij vond die foto's jaren later terug.
Nou, dat is het precies.
Ik denk gewoon niet dat hij een betrouwbare getuige is.
Nou ja, op dit moment is hij onze enige getuige.
Ja, ik denk alleen niet dat hij ons het hele verhaal vertelt.
Nou, als dat waar is, dan ben ik degene die dat moet uitzoeken.
Jullie waren dus samen, hè?
Ja, we hebben een relatie gehad, maar kunnen we hier alsjeblieft on-topic blijven?
Heb je de zoekopdracht naar vermiste personen uitgevoerd?
Nee, dat heb ik niet gedaan.
Ik wilde er alleen zeker van zijn dat Anthony eerlijk was.
Hmm. Bespeur ik hier een vleugje jaloezie?
Nee nee. Absoluut niet.
Oké.
[John] Wat herinner je je nog van die nacht?
Eh... Nou,
Toen die foto werd genomen, stond ik op het podium te zingen.
We gingen verder nadat Poe's Ravens hun gedichten hadden voorgedragen.
Ik kan waarschijnlijk een programma van die avond vinden,
ergens op zolder.
Oké. Nog iets anders?
Nee, helemaal niets, helemaal niets op dit moment.
Maar ik ga Anthony later zien,
dus misschien herinneren we ons nog wat dingen.
En ik zal zeker zijn geloofwaardigheid controleren.
[Anthony] Het is zo fijn om je te zien. Welkom.
[Jane] Wauw!
Ik ben onder de indruk.
Dit is een hele verbetering ten opzichte van het studentenhuis.
Ja. Nou, ik heb besloten om de melkkratten in te ruilen
en koop een echte boekenkast.
Eh. Kan ik je iets te drinken aanbieden?
Nee, ik kwam eigenlijk alleen maar om over de zaak te brainstormen.
Echt?
Bedankt.
Bedank me nog niet. Ik heb nul leads. Dus...
Wat gebeurt daar?
Oh ja. Ik dacht na over wat John zei
over de kwaliteit van de foto.
Dus ik ging op zoek naar het negatieve en...
[Jane lacht] Wauw...
Natuurlijk heb je een donkere kamer voor jezelf gebouwd.
Ja. Het is mijn geluksplek!
Ja, je was altijd al een purist.
Ik zie dat jullie voorlopig niet digitaal gaan.
Oh digitaal! Waarom zou je dat hier zeggen?
Ohhhh... Autofocus...
Megapixels!
Nee, stop! Ik krijg er netelroos van!
[Jane lacht]
Nou, jouw werk is nog steeds heel mooi.
Emotioneel zelfs.
Bedankt.
Dat betekent veel, als het van een vriend komt...
En collega-kunstenaar.
Laten we eens kijken wat we hebben.
Ja, ik was ze net aan het afmaken.
Hé, kijk hier eens!
[Jane] Zie je dat?
Is dat een...
Is dat een parkeersticker van de faculteit?
[ze lachen allebei]
Dat is het! Oh mijn god.
Ja!
Weet je wat?
Ik zal het vergroten en er wat kopieën van maken.
Perfect.
Weet je, ik denk dat ik dat echt zal doen.
Neem het drankje dat je aanbood.
Oké.
Nou, we hebben een soort theorie nodig voordat we beginnen
iemand van het onderwijzend personeel van moord beschuldigen.
Het is zo eng om te bedenken dat dit iemand zou kunnen zijn
waar ik elke dag mee werk.
Of het zou iemand kunnen zijn
die al tijden geen les meer heeft gegeven op school.
Ik heb toegang tot de school nodig
om het echter volledig te onderzoeken.
Je kunt niet zomaar naar binnen lopen en om bestanden vragen.
Ja, ik heb een hoek nodig.
Als je nou maar leraar was.
Ik zou waarschijnlijk wat touwtjes kunnen trekken
en je in dienst nemen, maar...
Huh. Nou weet je, ik weet misschien toevallig
een zeer gekwalificeerde zangleraar die mij kon helpen.
[Sadie] Ik vind je leuk met zwart haar.
Ja?
Zal ik het echt doen?
Ik weet het niet. Hoe voel je je daarbij?
Als een mooie, gepassioneerde, intellectuele vrouw,
ravenzwart haar...
[Sadie lacht] Edgar Allan Poe?
Zeker.
Maar lijk ik op een gastdocent zangkunst?
Je hebt me voor de gek gehouden.
Nu hoeven we alleen nog maar de juiste kleding uit te zoeken.
Nou, wat denk je?
Ik geloof dat er staat: je kunt mij al je geheimen toevertrouwen.
Perfect. Dan heb ik straks een bekentenis.
De vraag is: van wie?
Het is tijd.
Je wilt niet te laat komen op je eerste schooldag.
Wacht even.
Daar!
Je hebt net laten weten dat je niet kunt wachten om je nieuwe studenten te ontmoeten.
Perfect! Dank je wel. Dat waardeer ik.
En ik waardeer jou, Jane Da Silva.
Ga ze halen.
Ik zal.
[vingers ritmisch knippen]
[a capella uitvoering van "Nevermore"]
♪ Woo woo woo woo woo woo ♪
♪ Vlieg, vlieg, vlieg weg vogel ♪
♪ Ga een miljoen mijl van mij vandaan, waar je niet gehoord kunt worden ♪
♪ Tik, tik, tik op de deur ♪
♪ Om mij voor altijd je geheimen te vertellen ♪
Wauw! Professor Germaine vertelde me dat jullie talentvol zijn,
maar dat was, dat was fantastisch!
Ik ben zo onder de indruk.
Je hebt het stuk duidelijk onder de knie,
Dus waarom werken we niet gewoon een beetje aan onze podiumuitstraling?
Jij.
Mij?
Ja, jij met de fantastische alt.
Ben je klaar om wat danspasjes toe te voegen?
Oh nee. Dat kan ik niet doen, professor Emma.
Natuurlijk kan dat. Doe niet zo gek.
Ik word heel zenuwachtig.
Ik weet nog niet eens of ik in de show kan optreden.
Ik zie...
Hé, heb je even?
Ja. Ja.
Ah, weet je wat jongens? De les is voor vandaag afgelopen.
We praten later nog wel even bij.
Heb je iets gevonden?
Ah, misschien wel.
Pak je spullen en kom naar de bibliotheek.
Oké, ik kom er zo aan.
Hoi.
Ik dacht dat we elkaar in de bibliotheek zouden ontmoeten.
Vergeet de bibliotheek.
Alles wat op de plaat staat is gewoon stukjes rook
over hoe geweldig de school is.
Nu vindt het echte roddelgerucht plaats in de docentenkamer.
Ik kampeer daar en vraag het aan nietsvermoedende professoren
over alles wat sappig is.
En kijk eens aan, mensen vinden het heerlijk om hun geheimen te onthullen!
Oh! Vertel het eens!
Meneer Genoah. Herinnert u zich hem?
Ja, hij gaf vroeger voordrachtslessen, toch?
Precies. Nou, hij is ontslagen
voor enkele onregelmatigheden met het alumnifonds.
Oh, interessant.
Ja. En Dean Simpson, die toen leraar was,
Hij had een vreselijke breuk met zijn vrouw.
Als een echte rommelige scheiding die eindigde met haar vertrek
met hun aannemer naar Mexico!
Oh!
Ja, hij was een wrak.
Hij kwam te laat op de les en huilde,
en niet douchen, dat soort dingen.
En nu is hij de decaan?
Ja.
Oh, dat is wel sappig. Nog iets anders?
Mevrouw Pearce, ze werd betrapt op een affaire
met een van de vaders van de student.
En ze waren toen allebei getrouwd.
In Frankrijk zou dat geen verbazing wekken.
Oh. [lacht]
Ze bood ook een studiebeurs aan de zoon van haar geliefde
en ze kwamen er niet voor in aanmerking, dus dat was een groot drama.
Whoo. Dat is wel erg, ja...
maar geen van deze dingen lijkt een motief voor moord.
Nou ja, ik weet het, maar ik zoek gewoon naar een joker
gedrag om je meer motivatie te geven.
En je hield altijd van roddels.
Ja. En dit soort dingen kun je niet schrijven.
[ze lachen allebei]
Het was leuk om weer met je samen te zijn.
Ja. En het is fijn om bij je te zijn in Moseby.
Klopt. Ik kan het niet geloven.
Oh, ah, voordat ik het vergeet.
Ik heb Sylvia van de toelatingscommissie een lijst laten schrijven van alle faculteiten
die hier al 15 jaar of langer zijn.
Oh, dat is superhandig.
Weet je wat? Ik ga mijn les afmaken
en dan ga ik even bij John langs.
En ik spreek je later. Oké?
Bedankt.
- [klopt] - Hé.
Hoi.
Is er al nieuws over de oude zaken?
Nou, vertel het mij maar.
Nou, hier zijn de vier vermiste personen uit die periode.
Oh.
Nou, dat is geweldig.
Ik bedoel, het is niet zo geweldig dat ze verdwenen zijn.
Gelukkig zijn ze allemaal geïdentificeerd of levend teruggevonden.
Dat klinkt niet zo ongelukkig voor hun families,
maar ik weet wat je bedoelt.
Het betekent alleen dat er geen aanwijzingen zijn voor het mysterieuze lichaam.
Maar dat betekent alleen dat niemand aangifte bij de politie heeft gedaan,
rechts?
Klopt. Het sluit een misdaad niet uit, het betekent alleen dat
niemand heeft in die twee weken naar iemand gezocht.
Wat voor soort persoon verdwijnt?
en heeft niemand het gemeld?
Zijn er omstandigheden die u hebt gezien waarbij
Worden er geen meldingen van vermiste personen gedaan?
Nou, ik heb het wel eens zien gebeuren als iemand nieuw in het land was.
Misschien zijn ze ongedocumenteerd en wilde de familie dat niet.
om het te melden uit angst voor deportatie.
Rechts.
Of zijn ze misschien onder dwang naar het land gebracht?
Of misschien was het een buitenlandse student
wiens familie hen om een ​​of andere reden niet als vermist heeft opgegeven.
Misschien.
Zijn dat nieuwe verdachten?
Alleen maar mogelijkheden.
Dit zijn de professoren die 15 jaar geleden op deze school werkten.
We hebben professor Jacob Penn,
die lesgeeft aan de literatuurafdeling.
En we hebben Yvonne Savage.
Ze geeft les in kostuum- en decorontwerp.
En toen...
We hebben Andrew Simpson die
gaf les aan de dramaafdeling voordat hij decaan werd.
Hmmm.
Ik vind Penn leuk.
Hij ziet er bekend uit.
Ik zal controleren op eerdere veroordelingen.
Oké. En ik begin met Yvonne Savage.
[voetstappen]
[Jane] Ahem.
Welkom.
Wauw, ik heb het gevoel dat ik in het hol van Edgar Allan Poe ben beland.
Ja, dat weet ik.
Het is alsof de jaren 1850 in mijn kantoor zijn ontploft.
Het moet wel heel leuk zijn om alles klaar te krijgen
voor het Poe Festival.
Ik hou ervan. Maar deze tijd van het jaar
Ik vind het lastig om een ​​stoel te vinden voor een collega-faculteitslid.
Oh, nou. Dat is prima. Ik kan staan.
Eigenlijk wilde ik alleen even gedag komen zeggen
omdat we allebei aan de show werken.
Leuk om je te ontmoeten.
Ik vind je haar mooi.
Oh! Dank je wel.
Eh, ik vroeg me ook af of je misschien een bijdrage zou kunnen leveren voor
het fotoproject waar Anthony aan werkt voor het festival.
Ik bedoel, professor Germaine.
Fotoproject?
Ja, het is een fotoretrospectief van het Poe Festival
door de jaren heen.
Ik begrijp dat je er bij de allereerste was.
Dat was zeker een geweldige avond.
Goede prestaties?
Ik heb die avond eigenlijk niet veel van de show gezien.
Oh, echt. Waarom is dat?
Voor zover ik me kan herinneren, waren er een paar luidruchtige kinderen in de hal en
Ik geloof dat het professor Jacob Penn was die mijn hulp nodig had
met de situatie.
Oh, dus je was toen in de hal
en niet op de parkeerplaats?
Waarom vraag je mij dat?
Geen reden, ik heb gewoon, ah, iemand anders heeft dat gezegd
Er was wat onrust op de parkeerplaats, dus...
Wat voor soort verstoring?
Oh, ik denk dat het gewoon studenten zijn die hun eigen ding doen.
[Jane lacht]
Tenzij je nog andere details hebt gehoord?
Nee. Geen details.
Maar ik zal eens kijken of ik
eventuele foto's van die nacht.
Of andere in de loop der jaren.
Fantastisch, dank u wel. Ik waardeer uw tijd.
[klopt zachtjes]
Dank u voor uw komst, professor Wiley.
Ah, ja.
Ik wilde je welkom heten in Moseby.
Anthony spreekt zeer lovend over u.
Oh, nou, dank je wel. Het is echt geweldig om hier te zijn.
Ik heb een geweldige groep studenten.
Oh ja, de studenten geven je ook lovende rapporten.
Echt waar?
Ja. Het is een goed voorteken dat u doorgaat met het dekken van
Professor Levy tijdens hun zwangerschapsverlof.
En ik moet zeggen, het leek erop dat je het had vastgelegd
de essentie van wat het Edgar Allan Poe Festival is
betekent voor deze instelling.
Nou ja, ik ken zijn werk behoorlijk goed.
Hmm, het klinkt allemaal bekend.
Ga zitten, alsjeblieft.
Hoe gaat het met de uitvoering?
Er wordt verwacht dat de muziekafdeling:
het wezen van de avond.
Oh, het is geweldig.
Wat een talent in het zangprogramma.
Maar het bestuur is een beetje sceptisch over het hebben van
een echte live tourzanger neemt het over.
Maar ze hopen dat je de studenten een echte
voorbereiding op hoe een carrière in de muziek eruitziet.
Maar ze zijn bang dat je niet genoeg geaard bent.
Maak je daar alsjeblieft helemaal geen zorgen over.
Ik ben het boegbeeld van geaard.
Hmm...
Waar in Europa gaf u les?
Oh, het was op de, eh, Parijse Academie...
Menselijke stemmen?
Het staat in de Zesde.
Nou ja, ik vertrouw erop dat als er iets is wat ik kan doen
om uw verblijf productiever of comfortabeler te maken
Je laat het me weten.
Ja. Nou ja, weet je,
Ik heb eigenlijk één vraag voor je.
Iets.
Heeft de school een officieel beleid ten aanzien van leerlingen zonder papieren?
[lacht] Oh, ik dacht dat je het mij zou vragen
over het eten in de winkel.
Ja, dat is toegestaan ​​volgens de federale wetgeving.
En we hebben een aantal jaar geleden ons privacybeleid gewijzigd, zodat
dat niemand meer discrimineert tegen studenten zonder papieren.
Maar voor zover ik weet, is er momenteel niemand ingeschreven
die zich in die situatie bevindt.
Waarom vraag je dat?
Zou het mogelijk zijn om gegevens te doorzoeken tot bijvoorbeeld 15 jaar geleden?
Waar gaat dit over?
Nou, ik ontmoette onlangs een vrouw op de campus die op zoek was naar
een kennis van haar die ze toen nog kende,
en ze was er vrij zeker van dat de student geen
officieel visum, waardoor de zoektocht een stuk ingewikkelder is geworden.
Nou, als je me een naam geeft,
Ik kan Sylvia van de toelatingscommissie ernaar laten kijken.
Oh, weet je, helaas niet.
Het lijkt nogal gevoelig te liggen.
Ja, ik snap het.
Nou, zonder naam kan ik je niet helpen.
Hmmm...
Maar jij was toen toch professor?
Herkent u deze situatie?
Begint er over een paar minuten geen les?
Oh ja, dat doe ik zeker.
Ik moet nog steeds wennen aan mijn schema.
Hartelijk dank voor uw tijd, Dean Simpson.
Graag gedaan. De deur staat altijd open.
Bedankt.
Het is net als een acteerprestatie, toch?
of een olieverfschilderij.
Er zit een stukje van de kunstenaar in het werk.
Ik noem het graag zingen vanuit het hart,
maar de diepere verklaring is dat we allemaal
onze eigen geschiedenis aan elk muziekstuk toe.
Onze eigen uitdagingen, onze angsten, onze geheimen.
Daarom zul je merken dat je een stuk zingt
heel anders als je in een goede bui bent
versus als je in een slecht humeur bent.
Maar het is onze taak als vocale artiesten om toegang te hebben tot
die gevoelens en brengen die emotie en nuance in onze stem.
Je speelt een rol, je zingt hem niet alleen. Oké?
Goed. Tot de volgende keer.
[Vrouwelijke student] Hierna is professor Savage aan de beurt.
[Mannelijke student] Ik vroeg haar om een ​​korte verlenging
en ze ging tegen mij tekeer.
Blijkbaar was ze nooit meer dezelfde
na de zenuwinzinking.
Echt.
[Professor Penn] Ik weet dat het ergens hier is...
[Jane] Ik waardeer het dat je op zoek bent naar
alles van de vorige Poe-festivals.
Ik hoop dat ik het kan gebruiken om mijn studenten te inspireren.
Ik help graag een collega.
Ook al zou ik eigenlijk de lezing van morgen moeten voorbereiden.
Dank u wel voor uw tijd, professor Penn.
Ik hoop dat ik ook indruk maak op het bestuur.
Misschien kun je toewerken naar iets dat meer permanent is.
Ja, nou, het is nooit makkelijk om een ​​vervanger te zijn,
Mevrouw Wiley, maar doorzettingsvermogen wordt beloond.
Toch Bartholomeus?
[Jane lacht ongemakkelijk]
Ah, dus, weet je toevallig nog dat je iets hebt gehoord over
een incident op het eerste Poe Festival?
Ik geloof dat er iets was met een paar luidruchtige kinderen?
Het eerste Poe Festival?
Wanneer was dat?
Oh, misschien vijftien jaar geleden.
Vijftien jaar.
Wie kan zich zo ver terug in de tijd herinneren?
Nou, professor Savage leek het hierboven allemaal goed te begrijpen.
Die vrouw is een kluis.
Ik weet zeker dat dat de reden is dat ze zo gespannen is.
Ah, nou...
Weet u nog iets anders van die avond?
Heb je iets van de show gezien?
Ja, dat is zeker waar.
Ik heb het optreden van Jane Da Silva bekeken.
Zij was onze rijzende ster.
Echt waar?
Ze was zeker een talent, maar daarna leek ze ineens te verdwijnen.
Na dat ongelukkige familie-incident.
Oh. Familie-incident?
Ja, haar moeder is overleden.
Hoe dan ook, Jane heeft een fantastische prestatie geleverd,
dat is wat ik me herinner.
Oh, en daarna de slaapzalen begeleiden.
Ik was toen verantwoordelijk voor de slaapzalen.
Zijn er toevallig studenten verdwenen?
van de slaapzalen die avond?
Waar gaan al deze vragen over?
Rumoerige kinderen? Vermiste leerlingen?
Oh, ik heb gewoon een nieuwsgierige geest, dat is alles,
zoals het stellen van vragen.
Ik weet het nog!
Daar zijn ze!
Dit zijn de foto's van alle Poe-festivals
door de jaren heen.
Uiteraard met veel nadruk op de literaire prestaties.
Hartelijk dank, professor Penn.
Deze zijn geweldig! Ik waardeer het echt.
Zorg goed voor ze, alsjeblieft.
Het zijn de originelen.
Ik zal het je nog beter doen en ik zal ze scannen
en digitale kopieën laten maken.
Geweldig, dank u wel.
Ik wil even controleren of ik ze allemaal heb.
Hartelijk dank, professor Penn.
Ik moet naar de les.
[Jane] Professor Savage had haar herinneringen op snelkeuze staan
van die nacht.
Het was heel raar.
Verdacht. En waarom zou je je iets herinneren
van 15 jaar geleden, als het niet iets bijzonders was?
Ja.
En professor Jacob Penn had dat ravenmasker in zijn kast!
Denk je dat ze er samen in zaten?
Ik zou niet te veel waarde hechten aan het ravenmasker.
Je kunt ze online of in elke kostuumwinkel kopen.
En zou je echt hetzelfde masker 15 jaar lang dragen?
Wij kunnen ze niet uitsluiten.
Waarom gaan we niet door onze eigen individuele ervaringen heen?
van die nacht?
Misschien kunnen we wat herinneringen ophalen.
Oké.
Ik nam het jaarboek en het theaterprogramma van die avond mee.
Ik zag niets interessants, maar,
Ik weet het niet, misschien moet je er eens naar kijken.
Ik heb de hele nacht 35 millimeter foto's gemaakt
voor mijn fotografiecursus.
De poëzievoordrachten in de openlucht, het concert binnen.
En natuurlijk heel veel foto's van jou.
Je zag er die avond prachtig uit.
Ik moet wel tien keer door die toegangspoort naar binnen en naar buiten zijn gegaan.
De enige mensen met ravenmaskers waren de spoken word-artiesten.
En ze zijn allemaal aanwezig en staan ​​op de foto's.
Na het incident was ik een beetje geschokt.
Ik ging filmrollen verwisselen en
Ik heb het einde van het concert bekeken.
Zodra het voorbij was, ging ik backstage om jou te zien.
En ik was eigenlijk de hele avond backstage of on stage.
Ik kan me eigenlijk niets bijzonders herinneren.
Weet je, niemand heeft zijn aanwijzingen gemist,
Er zijn geen artiesten verdwenen.
Toen de menigte dunner werd, ging ik backstage om mijn spullen te halen
en toen ging ik naar buiten.
Ik ben die avond niet naar het formele bal geweest
omdat oom Harold mij kwam ophalen.
Toen ontdekte je het.
Ja.
Ik wist niet wat er gebeurd was. En ik kon je niet vinden.
En jij was niet in de slaapzaal.
Ik was een puinhoop.
Maar we vertrokken pas om 22:30 uur.
En deze foto is om negen uur genomen.
Weet je wat? Het is laat.
Zullen we er maar een eind aan breien?
Ja, we kunnen morgen verder graven.
- Oké, ja... - Ja...
Jij, jij houdt dat.
En ik... ik ga.
Vanmorgen is er een nieuwe aflevering van "Make-Do Murders" uitgekomen.
Het is mijn favoriete podcast.
Nou ja, eigenlijk hou ik van alles wat bloederig en raar is.
Ongev. Ex. Verwacht
Ik weet vrijwel zeker wie het gedaan heeft.
Maar waar kan ik je mee helpen, lieverd?
Nou ja, eigenlijk ben ik de nieuwe vervangende zangdocent.
Oh!
[typt op haar computer]
Ja, Emma Wiley.
Leuk om je eindelijk te ontmoeten.
Nou ja, natuurlijk, als de zaken via de juiste kanalen waren gegaan
Ik had je weken geleden al ontmoet.
Oh, nou, het spijt me zo. Heb ik iets verkeerd gedaan?
Nee hoor, jij niet, lieverd.
Hier lappen mensen de regels overal aan hun laars.
Ik ben eraan gewend geraakt.
Wat kan ik voor u doen?
Nou, ik heb een vriend die in het buitenland woont
en ze vroeg zich af hoe het met de toelating van haar dochter ging.
Oh, oké. Heeft ze de transcripties?
Dat denk ik wel.
En hoe zit het met de Engelse taalvaardigheid?
TOEFL of IELTS?
Eigenlijk denk ik dat haar vragen meer betrekking hadden op
wat voor soort papierwerk of administratief protocol,
welke stappen ze zou moeten ondernemen en wat ze precies zou moeten indienen?
Normaal gesproken is een geldig paspoort vereist.
Dan een soort standaardtest, zoals bijvoorbeeld de SAT.
Oh. En hoe lang bewaar je die gegevens?
Wat maakt dat uit voor jouw vriend?
Wij bewaren onze gegevens na tien jaar op een veilige plek.
En is dat hier, of...
In een beveiligde instelling.
Niet op school.
Interessant.
Fascinerend, ja.
Ja, ja.
Nou ja, ik zou eigenlijk naar mijn les moeten gaan.
[bonzende hartslag]
[zware ademhaling]
[Sadie] Denk je dat ze iets verbergt?
Een beveiligde ruimte waar ze oude gegevens bewaren?
Kom op.
Dat klonk als een complete leugen.
Misschien kun je een vergelijking maken met Dean Simpson.
Weet je, ik heb geen enkel bewijs,
maar als het een student was die in die auto werd gezet,
dan betekent dat dat er iemand vermist is
toen ze onder de hoede waren van Moseby College.
En dat zou een groot nadeel voor de school zijn.
Ja.
Maar wie zit er achter het masker?
Au!
[John]Hé Jane? Ik hoop dat je het niet erg vindt.
Ik liet mezelf binnen!
Je hebt het raam open laten staan!
Whoa whoa whoa! Hé, stop! Stop! Stop! Stop!
Rechercheur John Cameron.
Je hebt heel wat uit te leggen.
[John] Laat me dit even duidelijk maken.
Je bent ingebroken in het huis
met als doel aanwijzingen te vinden voor een misdaad?
Of een samenzwering.
[John] Dus je hebt een misdaad begaan om een ​​misdaad op te lossen.
Nou ja, je weet hoe het politiewerk gaat, rechercheur.
Soms moet je de regels buigen om ze te handhaven!
[John spot] Goed.
Wat verwachtte je te vinden?
Nou, zoals ik al zei, er is iets vreemds aan.
nieuwe vervangende professor aan Moseby College, waar ik werk.
Emma Wiley.
Nou ja, als dat haar echte naam is.
[Sylvia] Ze stelde een aantal zeer gerichte vragen
op het toelatingskantoor.
Zeer scherp!
[Jane lacht] Dit is belachelijk.
Hij komt niet verder bij haar.
[John] Oké, je moet begrijpen dat het een vis is.
geeft je niet het recht om in te breken.
Sorry.
Heb ik een advocaat nodig?
Dit is tijdverspilling.
Jane, wat ben je aan het doen?
[Sylvia] Wacht even.
Jij bent Jane Da Silva!
Je hebt me betrapt.
Kunt u ons nu alstublieft de complottheorieën besparen?
Ik vergeet nooit een gezicht.
Jane is een ervaren detective.
Briljante geest voor deductie. En ze leest mensen als een pro
Nou, dat kan waar zijn,
maar haar speurtechnieken zouden nog wel wat verbetering kunnen gebruiken.
Huh!
Dankzij deze openbaring zijn mijn daden gevalideerd!
Niet helemaal, Sylvia.
Maar ik wil graag over een deal praten.
Ik luister.
Nou, Jane Da Silva hier,
Ze is undercover op jouw school als Emma Wiley.
Ze ontmaskert een bende die identiteitsfraude pleegt.
Die Moseby?
Ja, dat klopt.
En we hopen dat er een agent binnenkomt.
Dat kan ik.
Ik kijk de hele tijd naar de mysteries op televisie
en ik ben altijd een stap voor.
Hmm. Dat denk ik wel.
Wat moet ik doen?
Allereerst willen we graag toegang tot de gegevens van 2008.
Dat kan ik niet. Diepe opslag.
Waarom lieg je over de bestanden?
Ik lieg niet!
Oké, dus als ik een bevel krijg om de archieven te doorzoeken,
Ik kan geen enkel bestand van dat semester vinden?
[John] Sylvia, wil je alsjeblieft de vraag beantwoorden?
Oké!
Ik ben schuldig!
De archieven zijn een puinhoop!
Wat?
Ik wilde ze al jaren organiseren,
maar er is altijd wel iets dringenders.
Ze staan ​​dus niet in de opslag?
Nee, ze zitten achterin het toelatingskantoor,
precies zoals je vermoedde.
En ze zijn in complete wanorde.
Oh, ik voel me zo vernederd!
Sylvia, bedankt dat je zo openhartig bent.
En dankzij jouw openhartige eerlijkheid,
Ik denk dat we u een geheime opdracht kunnen toevertrouwen.
Welke taak?
Nou, we willen dat je op je hoede bent
voor een bepaalde persoon van belang.
Wij noemen hem... Meneer Tangerine.
Wauw.
Nu is zijn modus operandi om de toelatingskantoren te infiltreren om
persoonlijke informatie voor identiteitsdiefstaldoeleinden.
Dus als ik meewerk, word ik vrijgelaten?
Absoluut.
[Jane] Oké. Ik zie jullie later allemaal bij de repetitie.
Hoi!
En, hoe vind je de show?
Ik wil het nog steeds niet doen, maar ik weet dat ik het moet doen.
Kom op, we moeten aan de slag met je enthousiasme.
Heb je met je begeleider gesproken?
Ik heb aan mijn angst gewerkt.
Oké, goed.
Omdat het een misdaad zou zijn om die stem voor iedereen geheim te houden.
Oké?
Tot ziens.
Goed gedaan vandaag.
Hallo, Sylvia.
[fluistert] Ik ben er niet.
[fluistert] Oké...
De sleutel...
De sleutel.
Oh.
Wat?
Zoals seizoen drie van "Make-Do Murders".
Oei, moet ik het nu uitspellen?
Het is de hoofdsleutel van de school.
Opent elke deur.
Bovendien lenen we het regelmatig uit
en ik geef je toestemming.
[Sylvia klikt met haar tong]
Ja. [Jane klikt met haar tong]
Kom op. Het is goed. We hebben toestemming.
Niet van professor Penn.
Nee. Van de instelling.
Ja, dat telt.
Ja, het ravenmasker is hier.
[John] Man, deze plek is griezelig.
[Jane] Ja.
[Jane] Hij heeft absoluut een eigenaardige smaak.
[John lacht]
[Jane] Hier. Houd dit even vast.
[John] Zeker.
[Jane] Daar gaan we.
[John] Verder wel behoorlijk saai.
[Jane] Niets anders interessants?
Nee. Geen ondertekende bekentenissen van 15 jaar geleden.
[ze lachen allebei]
[Jane] Oké. Kom op. Laten we gaan.
[John] Ja.
[John] Nou, dit is een interessant stuk.
Weet je wat dit is?
[Jane] Ja, dat is een Japanse Daruma-pop.
Het zijn geluksbrengers.
[John] Nou, dat is specifiek.
[Jane] Nou ja, misschien is hij daarheen gereisd of zoiets.
[Jane] De bestanden staan ​​hier.
Iets interessants gevonden?
Huh. Ja.
Ik denk dat ik het alibi van professor Savage heb gevonden.
Het lijkt erop dat ze op de avond van het Poe Festival werd bediend met
voogdijpapieren van haar ex-man.
Dat zou iedereen in de war brengen.
Ja.
- Kijk eens. - Zeker.
[Jane leest notitie] Gevraagd naar verblijfplaats
van Jane Da Silva, geen informatie verstrekt.
Haha.
[Anthony] Jezelf terugtrekken? Waarom?
Ik heb het gevoel dat er hier veel persoonlijke verwikkelingen zijn.
Je bedoelt ons.
Ik wist niet dat je naar mij op zoek was.
Oh, nou... ik bedoel, iedereen was behoorlijk bezorgd
toen je er gewoon vandoor ging.
Nee, dit was jaren later.
Ik denk gewoon niet dat mijn gevoelens voor jou uit het verleden
van invloed zou zijn op het belang van deze zaak.
Het is gewoon, het doet me afvragen, dat is alles.
Wat denk je? Denk je dat ik dit verzin?
Nee. Ik vroeg me gewoon af of,
Ik weet niet of je geen nostalgisch gevoel had of zoiets,
en je wilde de boel opschudden ter herinnering aan vroeger.
Denk je dat ik deze zaak bij jou heb gebracht?
als een list om onze romantiek nieuw leven in te blazen?
Nee.
Anthony, sorry, ik bedoelde het niet zo...
Nee!
Je kunt jezelf terugtrekken, of wat dan ook,
maar ik ga door, oké.
Ik heb het aan mezelf te danken.
En ik heb het te danken aan degene die in die kofferbak zat
om hierachter te komen.
Maar wat als er niemand in de kofferbak zat?
Wat als het geen lichaam was?
Wat als dit allemaal maar uw verbeelding is?
Geloof jij dat?
Kijk, ik weet niet meer wat ik geloof.
Ik weet alleen dat er veel doodlopende wegen zijn.
Nou ja, misschien brengt dit ons naar een tijd
die je liever vergeet.
Ja.
Ik moet gaan.
- [Janes telefoon rinkelt] - [John] Hé, Jane.
Ik denk dat ik iets interessants uit die tijd heb gevonden, maar
Ik denk niet dat het iets met Anthony's zaak te maken heeft.
Er is geen zaak tegen Anthony.
Je had gelijk.
Sorry, ik denk dat ik een slechte verbinding heb.
Heb je nou net gezegd dat ik gelijk heb?
Nou ja, je had in ieder geval gedeeltelijk gelijk.
Het was een slecht idee om de middelen van de Stichting te gebruiken
toen we geen enkel relevant bewijs hadden.
[John] Nou, als we de zaak gaan sluiten,
Misschien kunnen we elkaar ontmoeten om de details te bespreken.
Ja, oké.
Ik denk dat het triest is dat je het niet zult zien
het Poe Festival door.
[Jane] Ja, dat is het.
Ik mis het lesgeven nu al.
Het breekt mijn hart dat ik er niet bij kan zijn
voor die studenten maar
Anthony dacht dat het op deze manier voor iedereen beter zou zijn.
[John] Nou, dat weet ik niet.
Het leek erop dat je een hele goede band had met die kinderen.
En een heel frisse kijk op die Poe-man.
Bedankt.
Wat kan de Stichting doen voor uw mysterieuze vondst?
[John] Waarom kom je niet even langs op het station om het te bespreken?
- Hé. - Hé!
Is het een te stereotiep idee?
Oh nee. Een klassieker. Dank je wel.
Wat heb je?
Nou, een rouwende familie verloor hun dochter
vele, vele jaren geleden.
Ze hoorden helemaal niets meer van haar.
Het is alsof ze van de aardbodem is verdwenen.
Hmm. Geef me wat details.
Nou, haar naam is Nami Hisako.
Ze was 34 jaar oud toen haar familie
een vermissing heeft gemeld.
Nu wisten ze niet waarom ze in Amerika was, maar dat was het laatste
de plek waar ze hen belde, vlak nadat ze verdwenen was.
De telefoongegevens kloppen allemaal.
Klinkt alsof dit een goede zaak voor de Foundation zou kunnen zijn.
Ja, ik had al het gevoel dat je met de familie meeleefde.
Ik heb geprobeerd contact met hen op te nemen via een vertaler, maar
Helaas was er geen nieuwe informatie.
Hebben ze gezegd waarom ze in Baltimore was?
Weet je, ze waren niet erg meegaand.
Ofwel wisten ze het echt niet, ofwel verbergen ze iets.
Ik bedoel, waarom zou een gezin dat hun dochter al een tijdje mist,
jaren niet alles willen doen wat ze kunnen om haar te vinden?
Weet je, misschien was ze wel oké.
Misschien wilde ze gewoon niet meer met haar familie praten en
wilde een nieuw leven beginnen.
Ja, misschien. Maar ik weet het niet,
na al die jaren hebben ze nog steeds niets van haar gehoord.
Ja. Ja, het is mogelijk dat ze in orde was, maar
Na al die jaren is de kans op kwaad opzet groter.
Die arme ouders.
En die arme jonge vrouw.
Ja, nou ja, ze hebben in ieder geval ons, toch?
Ja, dat doen ze.
Nou, ik zal de naam van Nami opzoeken en kijken hoe en waar
Ze is het land binnengekomen en vanaf daar gaan we verder.
Oké. En zodra we haar haven van herkomst hebben,
Ik kan uitvogelen wat haar tijdlijn was in het land.
Oké, geweldig!
Oké. Ik ga op pad.
Maar ik zal straks wel wat eten bestellen bij het kantoor van de Stichting?
Hmm. Ja, het is een date.
Oké.
[John] Zes Nami Hisakos hebben de officiële
aanvragen voor het staatsburgerschap in de afgelopen tien jaar,
maar er is geen identiteitsbewijs dat overeenkomt met de familiefoto.
Hmm. En je zei dat haar familie er niet eens zeker van was
Waarom was ze hier, toch?
Ik denk dat ze daarin niet eerlijk waren.
Nou, we hebben een naam.
Het is in ieder geval een begin.
Dat is waar, maar ik heb niets over haar gevonden
via de gebruikelijke plaatsen.
Ik ga haar gegevens sturen
nu via andere officiële kanalen.
Misschien is het tijd om eens wat onofficiële kanalen te proberen.
Pardon.
Dan mis je waarschijnlijk de repetities.
Ja, dat weet ik wel.
Ik was vergeten hoe het is om in een volledige productie te zitten.
Ik was er best opgewonden over.
Hmm. Jammer dat het niet gelukt is.
Laten we hopen dat Nami's zaak beter afloopt.
Nou ja, ze heeft het beste team dat je je maar kunt wensen.
♪ [Het nummer "Holding On" begint] ♪
♪
♪ Leven ♪
♪
♪ Is niet wat het altijd lijkt ♪
♪
♪ Is dat niet wat het altijd met zich meebrengt ♪
[Jane snikkend] Ik weet gewoon niet hoe dit is gebeurd!
♪
Ik bedoel, ze lieten haar gewoon in die auto achter om te sterven.
♪
[snikkend] Ik kan dit niet!
Wat doen?
Doe ons maar. Het spijt me.
♪
♪ Gelukkig ♪
♪
♪ Ik blijf vasthouden ♪
♪
♪ Ik blijf vasthouden ♪
♪
♪ Ik blijf vasthouden ♪
♪
♪ Blijf volhouden ♪
♪
[muziek stopt]
[harde knal]
[Sadie schraapt haar keel]
[John] Hoe ben je aan dit rapport gekomen?
Ik vrees dat mijn bron anoniem moet blijven.
Oh... Het internet?
[Sadie] Misschien.
- Hmm. - Huh.
Het lijkt erop dat Nami Hisako drie maanden geleden het land binnenkwam
vóór de bewuste nacht als Hana Oharu.
Nou, ik ga deze nieuwe naam bekendmaken en ik houd jullie op de hoogte.
Geweldig. Bedankt John.
Vind je het jammer dat je niet mee kunt helpen aan het Poe Festival?
Ja, dat ben ik.
Ik bedoel, die kinderen waren zo geweldig en getalenteerd.
Het wordt een fantastische avond.
Nou, waarom help je niet?
Oh, dat weet ik niet.
Ik voel me zo slecht dat ik doe alsof ik dat ben
professor aan die studenten.
En ik...
Eerlijk gezegd roept die nacht veel donkere herinneringen op
voor mij en ik voelde me een beetje ongemakkelijk toen ik ze allemaal weer zag.
Soms kan het afronden van een cirkel een afsluiting zijn.
Ik weet dat je moeder dat voor je zou willen.
Nou ja, dat had ik wel gehoopt, maar...
Ik denk dat ik in mijn hart weet dat de enige manier waarop ik dit kan doen,
afsluiting vinden is als ik erachter kom wat er werkelijk is gebeurd
die avond aan mama.
Met al onze middelen zijn we er nooit in geslaagd
om haar zaak op te lossen.
Weet je, het was gewoon nooit logisch waarom ze...
die nacht aan de andere kant van de stad.
Ik weet het, Jane. Ik weet het.
[John] Precies zoals jij het wilt.
Oh! Bedankt, John.
Bedankt dat ik hier mocht kennismaken.
Ja.
Dus ik zal even bij het immigratiekantoor langsgaan
om Sadie's voorbeeld te volgen.
Oh. Is er iets gevonden?
Nou, ik wou dat ik meer nieuws had.
Hana Oharu is volledig verdwenen sinds ze die gebruikt
valse documenten om het land binnen te komen.
Er is geen bewijs dat ze hier heeft gewoond,
of het land verlaten, zodat ze misschien nog hier is.
Natuurlijk kon dit niet zomaar makkelijk zijn.
Ik bedoel, ze zou nog steeds in Baltimore kunnen zijn.
Of ergens anders in het land.
Of helemaal nergens in het land.
Nou ja, verlies de moed niet.
We zijn nog niet eens begonnen met het werven van kandidaten,
kijk wat mensen zich herinneren.
Hoi.
Heb je nog iets anders op je hart?
Weet je, er is eigenlijk iets gebeurd
Ik wilde er graag met je over praten.
Alles oké?
Het gaat over mijn moeder, de nacht dat ze stierf.
Ja, de aanrijding met doorrijden.
Rechts.
Nou, die nacht was er één ooggetuige
die zeiden dat ze een gedeeltelijke plaat hadden gezien.
BEROVEN
Ik heb dat al een miljoen keer in mijn hoofd afgespeeld.
BEROVEN
Maar ze konden het nooit herleiden tot een voertuig
die een ongeluk had gehad of zoiets.
Hmm. Het zouden neppe kentekenplaten kunnen zijn.
Elke schoft die een ongelukje veroorzaakt
heeft waarschijnlijk nog andere misdaden te verbergen.
Precies!
Ik weet dat nu,
nu ik meehelp misdaden op te lossen en te onderzoeken,
maar ik...
Ik heb er gewoon spijt van dat ik toen ben weggegaan.
Hé. Doe dat jezelf niet aan.
Ik bedoel, waarom heb ik Sadie en oom Harold verlaten?
Ze hadden mij hier nodig.
Ik had kunnen proberen de zaak van mijn moeder op te lossen,
of op zijn minst het volgen van aanwijzingen zolang die er waren.
Daar was je toen nog niet op voorbereid.
Twijfel niet aan uw keuzes.
Je moest jezelf beschermen.
Het is gewoon zo dat ik zoveel overhaaste beslissingen heb genomen.
Zoals het verbreken van de relatie met Anthony?
[spottend] Anthony?
Nee, nee, nee, nee. Dat was...
Ik heb geen spijt van die beslissing.
Anthony en ik waren gewoon niet voor elkaar bestemd.
[berichtmelding]
Oh! Het is Anthony.
Hij wil afspreken.
[John] Wauw! Nou, hij heeft zeker een dramatische timing,
Dat moet ik hem nageven.
[Jane] Ik zal hem zeggen dat hij langs moet komen.
[Anthony] Bedankt dat je mij hebt ontvangen.
Jane, ik weet dat je je hebt teruggetrokken, maar er is
iets wat ik voor mezelf wil verduidelijken,
als dat goed is.
Ik wil de ruzie met jou niet weer aanwakkeren.
Ik zie dat jullie nu nauw samenwerken.
En dat respecteer ik.
Ik denk dat ik gewoon dacht dat het na al die jaren wel goed was.
tijd om samen met u bij de Stichting het moment van de waarheid te vinden.
En met jouw hulp, John.
Hoe dan ook, ik waardeer alles wat je gedaan hebt.
Natuurlijk.
Ja, we gaan verder met een andere zaak van een vermiste persoon.
Haar familie verdient ook antwoorden.
Wat, ben je al verder gegaan?
Maar waarom heb je een foto van Hana Oharu?
Dat is onze nieuwe zaak.
Ken je haar?
Ja, ze werkte vroeger na werktijd in de eetzaal bij Moseby.
Ze zou opruimen en de voorraden aanvullen.
Maak je een grapje?
Ze maakte vroeger zelfgemaakte maki voor mij.
Wacht. Weet je zeker dat dit dezelfde vrouw is?
Jazeker.
Wacht even.
Nami-slash-Hana is dus verbonden aan de universiteit.
En op Dean Simpson!
Die Japanse geluksbrenger op zijn kantoor.
Precies.
En het mogelijke lichaam van Anthony in de kofferbak.
Ik bedoel, dat was ongeveer in dezelfde periode.
Misschien is het toch niet zo vergezocht.
Ik weet niet waar jullie het over hebben.
Nou, ik denk dat jouw zaak zojuist weer tot leven is gewekt.
En professor Emma Wiley ook!
Bedankt dat u mij terugbelde.
Ik hoorde dat je in de eetzaal van Moseby College werkte
een paar jaar geleden met een vrouw genaamd Hana Oharu.
Kunt u mij iets over haar vertellen?
Weet je wie er zou hebben ingehuurd?
het personeel van de eetzaal destijds?
Ja, graag. Als je het zou kunnen uitzoeken.
En iedereen die je maar kunt bedenken
die mogelijk Hana Oharu tegenkwam.
Ja.
[kloppen]
Simpson! Ben jij daar?
[kloppen]
Decaan Simpson?
[gedempt]
[Jane] Ik ben zo onder de indruk van hoe hard jullie allemaal hebben gewerkt.
En jullie stemmen klinken ongelooflijk.
Ze zijn zo op elkaar ingespeeld.
Nu verontschuldig ik mij dat ik er niet bij was
voor de laatste twee repetities.
Ik had een beetje persoonlijke zaken
waar ik doorheen moest waden.
Soms moet je naar je eigen energieën luisteren.
Maar je energieën vertellen me dat je er klaar voor bent om dit te doen.
het beste Poe Festival dat Moseby College ooit heeft gezien!
[klappen]
[berichtmelding]
Hallo Jane, als dat inderdaad je echte naam is.
Hallo Sylvia.
Ik dacht...
samen met de bestanden die niet off-site zijn verzonden,
Ik heb ontdekt dat er al jarenlang een achterstand is in het vastleggen van beveiligingstapes.
Ik vroeg me af of dat nuttig zou zijn voor het onderzoek.
Absoluut! Dat is geweldig, Sylvia.
Dank je wel. Jij bent de beste!
Oh, ik wist dat mijn vaardigheden van pas zouden komen.
Absoluut. Nu moet ik John bellen.
Hoe krijgen we toegang tot de beelden?
Ik kan je binnenlaten.
Sorry. Ik dacht dat dit een goede start zou zijn.
Dat is oké.
Het lijkt een beetje op de videocollectie van mijn moeder.
Ze had ieder van ons
oude feestdagen en mijlpalen vastgelegd.
Wat zou ik er niet voor over hebben om die beelden te zien!
Ja, dat is zeker verzegeld
en alleen beschikbaar op een need-to-know basis.
Ah! Laat me raden. Diepe opslag?
Nee, er is geen opslag die diep genoeg is.
[Jane lacht]
Oei! Bingo!
De week van het eerste Poe Festival.
Oh geweldig.
Gelukkig zijn al deze banden niet weggegooid
toen alles digitaal werd.
Ja.
[John] Ik weet niet zeker of we dat gaan doen.
vinden wat we zoeken.
Het kan dagen duren voordat we iets bruikbaars vinden.
Ja.
Wachten!
Kijk!
Dean Simpson en Hana?
Wauw.
Waren ze een stel?
[Jane] Het lijkt er zeker op.
O, gij kleingelovigen.
Maar in het paradijs is het mis.
Ja hoor.
- [bonkt op de deur] - Dean Simpson! Politie.
Doe open!
[deur gaat open]
Ah! Het is open.
Jane! Je kunt niet zomaar...
Het breekt niet. Het komt gewoon binnen.
Kom op.
[deur gaat dicht]
Oké, hij is er in ieder geval niet.
Maar we blijven naar hem zoeken.
En we sturen iemand naar de school.
Oh, het wordt vanavond chaos op school
met het Poe Festival.
- Dat is vanavond? - Ja.
De decaan moet er toch bij zijn?
Meestal zijn de docenten aanwezig, maar als hij erover hoorde
Volgens ons onderzoek had hij kunnen vluchten.
Oké. Nou, we zetten het op een rijtje en hopen dat hij komt opdagen.
Ja, ik kan backstage meekijken.
Ik moet er toch nog een keer heen.
Oké. En we moeten gaan.
Wij zijn hier helemaal niet geweest, John.
Rechts.
- [hartkloppingen] - [zware ademhaling]
[voertuig start]
- [hartkloppingen] - [zware ademhaling]
Welkom bij het 15e jaarlijkse Edgar Allan Poe Festival!
[applaus en gejuich]
Dit is een rijke traditie hier bij Moseby...
Ik kan dit niet.
Het ging goed vanmiddag.
Zing gewoon je eigen partij en besteed geen aandacht aan het publiek.
[applaus van het publiek op de achtergrond]
Maar luister eens naar ze. Het is er stampvol.
Hier, herhaal na mij.
Ik heb een gave.
Ik zou de wereld beroven
als ik het niet met iedereen deel.
Ik zou de wereld van mijn gaven beroven
als ik het niet met iedereen deel.
En professor Emma zal mij vermoorden
als ik niet op dat podium stap.
En professor Emma zal mij vermoorden
als ik niet op het podium sta.
[Jane lacht] Ja.
Nu wil je een overwinning vieren. Toch?
Ik heb er geen spijt van dat ik het heb laten liggen. Oké?
- Oké. - Goed.
Laten we dit doen. Kom op.
Ja hoor, dat heb je begrepen.
Poe's beroemde literaire carrière begon hier in Baltimore.
[Professor Penn] Dat is ook de plek waar hij zijn vrouw ontmoette
en waar hij veel te vroeg stierf.
Daarom eren wij met deze viering
dat is inmiddels een traditie.
[applaus en gejuich]
Het eerste Poe Festival
de standaard voor alle toekomstige festivals bepalen.
En vanavond kijken we terug op alle alumni
die hielpen om Poe's werk tot leven te brengen.
Laat het festival beginnen!
Ja!
[Professor Penn] Geef Moseby's eigen
getalenteerde a capella groep...
Oké! Ga een rib breken!
De verraderlijke harten!
[applaus en gejuich]
[vingers ritmisch knippen]
♪ [a capella] Woo woo woo woo ♪
♪ Woo woo woo ♪
♪ Middernachtdood, zwart en blauw ♪
♪ In het donker, fluisterend waar ♪
♪ Zachtjes kloppen op mijn deur ♪
♪ Om mij nooit meer je geheimen te vertellen ♪
♪ In het donker, het donker van de nacht ♪
♪ Een beetje griezelig gevoel dat er iets niet klopt ♪
[Jane] Nee, nee, nee! Help!
♪ Ooit op drift, aangespoeld ♪
♪ Vertel me nooit meer je geheimen ♪
♪ Vlieg, vlieg, vlieg weg vogel ♪
♪ Ga een miljoen mijl van mij vandaan, waar je niet gehoord kunt worden ♪
♪ Tik, tik, tik op de deur ♪
Heb je Emma Wiley gezien?
Zij zou het van mij over moeten nemen.
Ze is backstage.
Nee, dat is ze niet. Niemand heeft haar gezien.
En ik kan Dean Simpson ook niet vinden.
Hij is verantwoordelijk voor de planning.
♪ [a capella gezang gaat door] In het donker, het donker van de nacht ♪
♪ Een beetje griezelig gevoel dat er iets niet klopt ♪
[Jan] Jan?
♪ Ooit op drift, aangespoeld ♪
♪ Vertel me nooit meer je geheimen ♪
♪ Vlieg, vlieg, vlieg weg vogel ♪
♪ Ga een miljoen mijl van mij vandaan, waar je niet gehoord kunt worden ♪
[Jane] Hier kom je nooit mee weg! Help!
♪ Om mij voor altijd je geheimen te vertellen ♪
Jane!
♪ Om mij voor altijd je geheimen te vertellen ♪
[applaus en gejuich]
[Jane] Kijk, ik weet niet wat je probeert te doen, oké,
maar er zullen heel veel mensen naar mij op zoek zijn.
Decaan Simpson?
Was jij het? Heb jij Hana Oharu vermoord?
Nee, ik heb haar niet vermoord, Jane.
Hoe weet je mijn naam?
Vanaf dag één doorzag ik je vermomming.
Zelfs met de pruik.
Heb jij dat gedaan?
Ik kon er gewoon niet achter komen waarom.
Nou, professor Anthony Germaine heeft een foto van je
het laden van iets dat op een lichaam lijkt in de kofferbak van een auto
op de avond van het eerste Poe-festival.
Ik heb gewoon een kans nodig om mezelf uit te leggen
voordat dit allemaal uit zijn verband wordt gerukt.
Nou, ik denk dat het schip is vertrokken.
Jane...
Ik wil dat je naar mij luistert.
En ik beloof dat ik je los zal maken.
Detective John Cameron vraagt ​​om versterking
onmiddellijk op mijn standpunt.
Houd vol, Jane.
[Dean Simpson] Toen mijn vrouw mij verliet
Ik was zo eenzaam.
Het was een ontzettend vernederende tijd voor mij.
Ik wilde gewoon wat gezelschap.
Een beetje gezelschap.
Dus ik begon via dit bureau met Hana te praten
die vrouwen uit andere landen naar Amerika trekt.
Bedoel je zoiets als een postorderbruid?
Ja. Deze zaak leek mij volkomen legitiem.
Ze hadden alle overheidsdocumenten.
Ik heb ze gecontroleerd.
Ik ben zelfs naar een notaris gegaan om er zeker van te zijn dat
Dit was geen oplichterij, want we werden verliefd.
Wij waren...
[spot]
Het was een langeafstandsrelatie, maar we werden verliefd.
En wat gebeurde er toen?
Ze brachten haar hierheen.
[Dean Simpson VO] We waren eindelijk samen.
Een tijdje was het leven perfect.
[Dean Simpson VO] Zoals wij droomden.
Ze was zo vrolijk en grappig.
[Dean Simpson zucht]
Wij hadden het leven dat we wilden.
[Dean Simpson VO] Maar de eerste rode vlag
kwam erachter dat haar naam niet Hana was.
Het was Nami.
Het bureau vertelde haar dat ze
om om juridische redenen een andere naam te gebruiken.
Terwijl ze in feite deden wat ze deden
een vals identiteitsbewijs voor haar aanmaakte.
Nu wist ik dat we meteen de politie hadden moeten bellen,
maar ik hoopte gewoon dat niemand het zou merken.
[Dean Simpson VO] Dat we gewoon door konden gaan,
We zouden gewoon ons leven leiden en dan zou alles goed komen.
Maar toen kwam deze man naar ons toe
en vertelde me dat we deze extra kosten moesten gaan betalen.
En deze kosten waren niet bij de deal inbegrepen.
Dus ik kreeg argwaan.
Maar wat had ik anders te kiezen?
Ik weet niet wat het bereik van dit bureau wereldwijd is,
maar het is uitgebreid.
Ik wilde gewoon dat het probleem zou verdwijnen, dus betaalde ik ze.
Maar het was nooit genoeg. We hadden geen geld meer.
Nami had een gezondheidsprobleem waardoor ze geen eetlust meer had.
En wij wisten niet wat het was.
En elke reeks tests lijkt op iets anders te wijzen.
En het was allemaal zo duur.
Maar ze werkte toen toch op school?
's Avonds?
Ja, maar we hadden geen keus meer.
Best riskant.
Wij...
Wij waren wanhopig.
Ze werd steeds zieker.
En ik smeekte haar om te stoppen.
Ik zei: werk niet, rust wat uit.
We hebben er ruzie over gehad.
En ja, ik ben er niet trots op om te zeggen dat we er op het werk ruzie over hadden.
[Jane VO] Ja, we hebben wat beveiligingsbeelden gevonden
van dat argument.
[Dean Simpson VO] Ja, ik maakte me zo'n zorgen om haar.
Ze zei dat we moesten betalen,
zodat we het geld aan die mensen konden geven...
[ademt zwaar]
Criminelen.
Hoe dan ook, ze stond erop om die avond naar het Poe Festival te gaan.
Ze zag hoe moeilijk
Ik had de studenten aan het werk gezet om die voorstelling op te bouwen.
Ze wilde mij steunen.
En wat gebeurde er toen?
Dat was toen je het podium opging.
[vingers ritmisch knippend]
♪ Je hebt een manier met woorden ♪
♪ Die het beste in het slechtste naar boven halen ♪
♪ Je fluistert duistere nietsen ♪
[Nami heeft moeite met ademhalen]
Ik hoef alleen maar een paar minuten mijn ogen te sluiten.
♪
Laat mij niet teveel missen.
Ik wil je studenten zien.
♪ Dat zal je niet van je doel af laten wijken ♪
♪ Het is een waanzinnig ritme ♪
Ik ben zo blij dat ik hier bij jullie ben.
Ik houd zo veel van je.
Ik hou meer van jou.
♪ Je hebt een manier met woorden ♪
♪ Dat vinden sommigen een beetje absurd ♪
[Nami hoest en worstelt]
[Dean Simpson] Het was duidelijk dat
Deze keer was er iets anders.
Ik kom terug. Het is oké.
♪ Je hebt een manier met woorden ♪
♪
- [lied eindigt] - [applaus en gejuich]
[Dean Simpson VO] Haar benen gaven het op.
En ik snelde naar haar toe.
[applaus gaat door]
[Dean Simpson VO] Het was zo luid.
Mijn hoofd draaide, ik was bang en ik raakte in paniek.
Ik weet nog steeds niet waarom ik het deed.
Ik vond een masker. Een mantel.
Droeg haar naar de auto.
Ik heb haar gewoon naar huis gebracht.
Mijn liefde... was weg.
Het spijt me zo.
Bedankt.
Het is meer dan ik verdien.
Wat is er met het criminele agentschap gebeurd?
[Dean Simpson kreunt]
Ze bleven mij bedreigen
en het innen van betalingen na Nami's dood.
Ze zeiden dat ze naar de autoriteiten zouden gaan.
Om de autoriteiten wat te vertellen?
Om te vertellen dat Nami overleden was.
Wacht. Heb je haar dood nooit gemeld?
Dus je hebt haar gewoon naar huis gebracht en...
Ik bracht haar naar huis.
Ik wilde dat ze vrede had.
In het huis waar zij van hield, het huis dat we deelden.
Ze is in de achtertuin.
Onder haar favoriete frambozenstruik.
Hoe kon je dit voor haar ouders verborgen houden?
Haar ouders waren het niet eens met ons huwelijk.
Ze verbraken het contact met haar en zeiden dat ze geen contact meer met hen moest opnemen.
Hoe ze haar spullen ook achterlieten,
Uiteindelijk gaven ze haar als vermist op.
Maakten ze zich er nog druk om?
Ja.
En zij verdienen het om de waarheid te weten.
Ik weet.
Ik heb ze een brief geschreven.
Ik legde ze uit hoeveel we van elkaar hielden.
Wat vond ik dat jammer.
En alle dokters die we zagen.
Ik heb zelfs alle medische rapporten toegevoegd.
Ik weet niet waarom.
Ze zouden het nooit begrijpen.
Ik kon het gewoon niet opsturen.
En nu heb ik een kloppend hart.
Ik hoor het elke dag, het klinkt in mijn hoofd,
die mij eraan herinnert hoeveel ik van haar hou,
maar het maakte mij ook gek.
[Jane] Luister, het is nog niet te laat om het juiste te doen.
Voor Nami.
[Dean Simpson] Het wordt luider, Jane!
Gaat het goed met je?
Ja, het gaat goed met mij.
We hebben alles gekregen. Ik heb een volledige bekentenis gekregen.
Geweldig.
Op het station kunt u uw verhaal opnieuw vertellen.
Haal me hier alsjeblieft uit.
Ah, ah, dank je wel.
Hier, doe deze ook weg.
Bedankt.
Man, ik zal nooit meer op dezelfde manier naar kabelbinders kijken.
Hé. Heeft hij je pijn gedaan?
Nee, nee, ik bedoel, gepropt in de kofferbak van een auto
was niet bepaald leuk, maar hij is ook geen moordenaar.
Weet je dat zeker?
Vrij zeker, ja.
In die envelop zitten al haar medische dossiers
van voordat ze stierf.
Ze zullen wat licht op de zaak werpen.
We zullen ook meer te weten komen als we het lichaam onderzoeken.
Heeft hij je verteld waar het lichaam begraven ligt?
Ja.
Direct achter het huis.
Onder de frambozenstruik.
Nou, je had gelijk, Jane.
Hij sprak de waarheid.
De lijkschouwer vond dat
Hana stierf aan complicaties van Lupus.
Wat een traumatisch verhaal.
Ja. Wat gaat er met Dean Simpson gebeuren?
Nou, het is niet illegaal om een ​​geliefde te begraven
in uw achtertuin in de staat Maryland.
Maar het niet melden van een overlijden is een stuk lastiger.
En dan is er nog die kleine kwestie van jou ontvoeren
en je in de kofferbak van een auto gooien.
Dit wordt door de politie absoluut niet gewaardeerd.
Maar zelfs na dat alles heb ik nog steeds medelijden met hem.
Hana was zo geweldig.
Ik ben blij dat ik haar heb leren kennen.
Bedankt dat je haar hebt geholpen, Jane.
Natuurlijk.
Het lijkt erop dat dit allemaal nog wel even gaat duren
nog wel opgelost worden.
Ja, het is een beetje een puinhoop,
maar ik denk niet dat hij de gevangenis in zal gaan.
Nou, het leek echt op ware liefde.
En een waarlijk hart vol verraad.
Trouwens, raad eens wie ze te pakken hebben
om in de voetsporen van Dean Simpson te treden?
- Echt waar? - Ja.
Gefeliciteerd, Anthony.
Bedankt.
Er is geen kans dat ik je zover krijg
een fulltime baan als docent bij Moseby aannemen?
Nou, eh...
Weet je, ik denk dat de Foundation mij op dit moment nodig heeft.
Maar ik zou graag terugkomen
af en toe als gastspreker.
Van tijd tot tijd.
Ik pak wat ik krijgen kan.
Oh.
Ik was het bijna vergeten.
Toen ik de foto van de plaats delict aan het vergroten was
Ik heb een fout gemaakt en de verkeerde auto opgeblazen.
Kijk eens naar de auto naast die van Dean Simpson.
Het komt overeen met de beschrijving van degene
dat ik zag bij het ongeluk van mijn moeder.
Kijk naar het kenteken.
Oh...
Anthony! Ik, ik, ik...
Wauw.
Dat is een mysterie voor een andere dag.
♪