Deel als je deze apps leuk vindt
Veel kijkplezier
Bobby! Bobby!
Het is in orde.
Onze baby.
Wij zijn ons kindje kwijtgeraakt.
Oh. Oei!
- Ik heb je! - Hé, Bobby.
De stroom is uitgevallen.
O ja?
Dat klopt, we gaan het repareren.
Klaar, burgemeester?
Hoi. Hoi.
Hoe gaat het met jou, liefje?
Prima.
Ik dacht dat je ermee zou stoppen.
Kom op, niet vandaag, dokter.
Weet je, Bobby, als Grace complicaties had...
Bedenk dat ze heel gewoon zijn.
Niet dat het er makkelijker op wordt.
Ze heeft de baby verloren, Beau.
Jongens zeggen dat de vangst weer licht is.
Vastelanders zijn dag en nacht bezig met travisserij.
En nu zijn al hun boten vernield.
Het is maar een klein stormpje.
Niets waar we niet van terug kunnen komen.
Beau: Ja. Toch vraag je je het af.
Wat we hier nog steeds doen.
Ik wist niet dat we iets moesten doen.
Hoor je dat?
Wat is dat?
Jongens, ik ga proberen naar binnen te gaan.
- Oké, laten we eens kijken. - Oh, ik heb een 'T' gevonden.
- Laten we kijken of we een... - J.
Dit zijn beide J's, voor Junior.
De aardeekhoorn rent rond de boomstam
probeert een glimp van zijn staart op te vangen.
Het varken keek toe vanaf de boomtoppen en dacht:
'Als die eekhoorn maar eens kon zien dat hij in een cirkel rent.'
En de walvis stak zijn neus zo ver in dat hij de golven brak,
en vroeg zich af: "Wat doet iedereen hier?"
In de lucht keken de wolken naar het varken en de walvis
en vroeg zich af waarom ze niet samen speelden.
Charlotte, het is jouw tijd.
Hartelijk dank, Isla.
Bedankt.
Zo'n mooi kind.
En zo slim.
Ik denk dat je daarna een pauze kunt nemen, oké?
- Dank je, Faye. - Graag gedaan.
Meneer Holland.
God, ik heb gisteravond wat gedronken, hè?
O, ik zou er nooit van dromen.
Dezelfde?
Grace, waar is Isla?
Ik dacht dat ze bij jou was.
Waar zou ze kunnen zijn?
Ze moet hier ergens zijn.
Isla, ik weet dat je hier bent.
Boe!
Geweldig, ga naar binnen.
Van steen tot speer die als één staat.
Kinderen: En zo blijft het eiland.
Jongen: De vissen hieronder zijn overvloediger.
Kinderen: En zo blijft het eiland.
Om het tij te begroeten en de zon op te laten komen.
Kinderen: En zo blijft het eiland.
De drijvende boten, het beëindigt hun zwerftocht.
Kinderen: En zo blijft het eiland.
Het uitverkoren volk om te beschermen en vast te houden.
Kinderen: En zo blijft het eiland.
Dus kus de kust, want we zijn thuis.
Kinderen: En zo blijft het eiland.
Goed gedaan, Filippus.
Dank u, mevrouw Faye.
Oké, nu,
we gaan verder met de les van gisteren.
Wie herkent dit geluid?
- Eiland. - Wilg Tarmigan.
Juist! Nou, laat maar eens horen dat je het probeert.
Wat?
Oh kom op!
Wie wil het proberen?
Bedenk dat moed geen leeftijdsgrens kent.
Junior.
Dat is goed.
Je hebt moed.
Hartelijk dank aan Isla.
Hartelijk dank, Isla.
- Tot ziens, Nan. - Hartelijk dank, Isla.
Zijn er walvissen?
Ik kan er geen ontdekken.
Kijk.
Denk je dat we het aan iemand moeten vertellen?
Nee, het is behoorlijk ver weg.
Heb jij ooit een vasteland gezien?
Nee, ik heb ze wel gehoord toen we de havenradio hadden.
Hoe klonken ze?
Hetzelfde als wij, denk ik.
Alleen een beetje wazig door de luidspreker.
Wat is er dan met de radio gebeurd?
Pa zei dat we ze kwijt raakten toen we onszelf afsloten.
Maak dat je wegkomt, jij vasteland!
Ja, ga weg.
Isla! Isla! Isla, help!
Dezelfde!
Gaat het?
Ja jij?
Vertel dit aan niemand, oké?
Junior, beloofd?
Oké, dat doe ik niet.
Kom op, Dylan.
Kom op, kom op en speel!
Daar gaan we!
Laten we gaan, jongens.
Ja!
Hoi hoi hoi!
Dat is genoeg, dat is genoeg, dat is genoeg.
Oké, ik kreeg Dylan om zes uur.
Beau, wat heb je, Marlon?
Beau!
Hoi!
Beau!
- Kom op, Bobby. - Mooi!
Wat is de score van Dylan?
Ik kreeg hem om zes uur.
Ik denk dat Dylan het aanneemt.
Ach, Beau, je keek niet eens.
Ik dacht dat je hem knock-out zou slaan.
Hé, burgemeester,
Ik heb een weddenschap voor je als je geïnteresseerd bent.
Mm. Geïnteresseerd?
Daar gaan we. Kom op, Dylan.
Altijd al voorstander geweest van een weddenschap.
Wat je hebt?
We hebben nog steeds een tekort aan kabeljauw.
Weddenschap is heel eenvoudig.
Als ik win, nemen we Isla nog een laatste keer mee.
Kom op, Dylan, je kunt het niet aan een vader vragen
om te gokken met zijn eigen dochter.
Er is een schema voor een reden, jongens. Akkoord?
Je maakt het mij en de jongens een paar moeilijke weken,
of het is een gezellige middag op het water met Isla.
-Bobby, kom op. - Neem een ​​beslissing.
Oké, één ronde!
Ik ga rechtdoor.
Mm-hm.
Hoi.
Je drinkt whisky sneller dan je het maakt.
- Waar is Isla? - Eh, ze is boven.
Op je voeten.
- Bedankt, Grace. Tot ziens, burgemeester. - Nacht, vriend.
- Wat is er gebeurd? - Kom op, beweeg je voeten.
Isla slaapt boven in haar kamer.
Hij weet het, hij woont hier.
Kijk naar je gezicht.
Hm.
Ik ga met Isla vissen.
Mm? Wat? Wanneer?
Donderdag. Jongens zijn een beetje laag.
Het is in orde.
Oké, jouw beurt.
Oke laten we gaan.
Oké, probeer het maar. Leuk.
De aardeekhoorn rende rond de boomstam
probeert een glimp van zijn staart op te vangen.
Het varken keek toe vanaf de boomtoppen en dacht:
'Als die eekhoorn maar eens kon zien dat hij in een cirkel rent.'
Voor het eerst gepubliceerd in Parijs, Frankrijk.
Hé, Beau?
Wat is Frankrijk?
Het vasteland?
O ja. Zijn...
Weet je, er zijn veel verschillende mensen.
Het is gewoon een verzonnen plek voor het verhaal, lieverd.
Kom op, Beau.
- Dat is jouw tijd. - Ik snap het, ik snap het.
Hartelijk dank, Isla.
Ochtend.
Goedemorgen, burgemeester.
- Hallo, Isla. - Goedemorgen.
- Hoe gaat het vandaag met je? - Best goed.
Goed Goed.
Oké, vriend. Een twee drie.
- Oké. - Ja?
- Ja. - Klaar.
Ben je klaar?
Oké.
Oké, kleine zus.
Als je ze eenmaal hebt gegeten, heb je 15 minuten
voordat het gif in werking treedt.
Weet je zeker dat dit zal werken?
Ja, dat hebben we vorige week gedaan.
Wees geen sukkel, het huis van Isla staat daar.
Ik zeg je, Suz, het werkt.
We brengen je rechtstreeks naar Isla.
Je hoeft het niet te doen.
Goed, ik zal het doen. Geef hun.
Kom op, schiet op!
Voel je het?
Werkt het?
- Filippus! - Filippus!
Nee.
- Shit! - Wat?
Ze is er niet.
Wat bedoel je? Ze is er altijd.
Ze is er nu niet.
Grace: Hé, kinderen, alles oké?
Hallo, juffrouw Bentham, mag Isla komen spelen?
Sorry, ze is uit met haar vader.
Papa, kom snel,
het is Philippe.
- Waar is Isla? - Ik weet het niet.
- Ze zou thuis moeten zijn. - Ach, shit.
Ze is uit met de kabeljauw.
Het is niet de eerste van de maand.
Stomme spelletjes waar jullie kinderen toch mee spelen. Gaan!
Moeder, moeder! Hulp! Mama!
Mijn God. Wat is er gebeurd?!
Charlotte? We hebben Isla nodig.
Ze is bij Teller's Cove. Gaan!
Jullie kinderen blijven hier.
Leg hem op zijn zij op de tafel.
Oké. Maak zijn mond schoon.
Buiten, Nancy. Nu!
- Het is duidelijk. - Leg hem op zijn rug.
Nek omhoog.
- Oké. - Laten we het in zijn mond stoppen.
Oké. Akkoord.
Akkoord. Daar gaan we.
Zacht duwtje.
Akkoord.
Ah! Ga Ga Ga Ga.
Oké, Fil.
- Oké. - Beau, hij ademt niet.
Beau, hij ademt niet!
- Akkoord. - Beau!
Trek eraan, trek eraan, trek eraan!
Trek eraan!
Laten we gaan!
Kom op, kleine man!
Ja!
Ah!
Bobby! Bobby!
Breng Isla naar de kliniek, Philip is echt ziek!
- Wat?! - Snel snel!
Wat is er gebeurd, schat?
Wat is er gebeurd?
Nee nee nee.
- Nee, breng hem terug. - Alsjeblieft.
- Alsjeblieft, Isla, alsjeblieft! - Alsjeblieft!
Alles goed?
Goed.
Weet je zeker dat je niet met mij of mama wilt praten?
Over wat er is gebeurd?
Dus Philip is voor altijd verdwenen?
Ja.
Het is volkomen normaal dat je je zo voelt.
Ik weet dat het een tijdje geleden is dat we zo'n ding hebben gehad,
maar ik had een paar mededelingen die ik wilde doen.
Ten eerste zal Beau de kliniek heropenen.
Hij zal zichzelf beschikbaar stellen voor de gemeenschap.
Ik houd mijn oude reguliere openingstijden aan.
- Kom langs als dat nodig is. - Waarom? Waarom?
We hebben Beau al negen... negen, tien jaar niet meer nodig?
Je hebt leren tellen. Dat is indrukwekkend.
- Dat is grappig. - Waar gaat dit over, burgemeester?
Oh mijn God, wat is er gebeurd?
Wat is er mis met haar?
Misschien niets.
Zoals wij allemaal,
Isla heeft een zeer traumatiserende gebeurtenis meegemaakt.
Getuige zijn van iets wat ze nog nooit eerder heeft gezien.
- Wat zeg je, wat bedoel je? - Ja, wat zeg je?
Bedoel je dat haar gave weg is?
Feit is dat ze uitgeput is.
Dus in haar belang,
We schorten alle bezoeken op.
- Wat?! - Nee!
Het is slechts tijdelijk.
Moeten we ons niet concentreren op het behouden van dingen
zo normaal mogelijk voor dat meisje?
Ja, van gedoe zal ze alleen maar schrikken, burgemeester.
Bezoeken maken deel uit van Isla's hele leven
en zij haalt er net zoveel uit als wij.
- Dat is juist. Dat is juist. - Ja!
Haar genezende krachten zijn verdwenen.
Door te doen alsof, help je niemand.
Ze heeft haar rust nodig.
Isla laten zien hoeveel we van haar houden en haar waarderen
Het is niet doen alsof, Bobby.
Isla heeft ons veel gegeven.
Iedereen in deze kamer.
Onze gezondheid, goede opbrengsten jaar na jaar,
en onze onafhankelijkheid van het vasteland.
Dat kind een pauze gunnen, vraagt ​​niet veel.
Het vraagt ​​niet veel van u, burgemeester, of Grace.
Charlotte, wij zijn haar ouders.
Charlotte: En iedereen met een half brein
Ik kan zien dat jullie allebei nauwelijks een dag ouder zijn geworden.
Ja! Niemand profiteert er meer van dan jij.
We hebben allemaal enorm geprofiteerd van Isla's geschenk.
Nogmaals, ik hoop dat dit tijdelijk is.
Bedankt dat je naar buiten bent gekomen.
Niet dat iemand mijn mening heeft gevraagd,
maar er is een lange geschiedenis
van onze stad stemmen over belangrijke zaken.
- Dat is juist! - Nu, Bobby,
jij en mijn dochter hebben geweldig werk verricht bij het opvoeden van Isla,
maar het voelt gewoon niet goed
dat wij hier allemaal niets te zeggen hebben.
Ze is mijn dochter, Faye.
Dit is niet ter stemming voor de gemeenschap.
De enige reden dat jij haar ouders bent
is omdat we er allemaal over moesten stemmen.
Ja!
Faye: Dus laten we de handen opsteken.
Laten we de handen opsteken.
Hoeveel mensen willen dat Isla een pauze neemt?
Kom op!
En hoeveel mensen vinden dat we door moeten gaan met bezoeken?
Hier, hier.
Het is een meerderheid.
Daar heb je het.
Hallo, Isla.
Ik heb een paar vrienden voor je gevonden.
Voorntjes en guppies.
Het enige wat je hoeft te doen is ze te voeren.
Voer ze deze elke dag.
- Bedankt, kapitein. - Graag gedaan.
Ik dacht dat je hier al genoeg poppen had.
Hoe gaat het met de beste visser van het eiland?
Goed.
Maar, ehm...
Ik kan je vandaag niet beter laten voelen.
Dat is goed.
- Het spijt me heel erg. - Ja, dat is oké.
Ik maak me daar geen zorgen over.
Ik wil er zeker van zijn dat je nog weet hoe je moet lachen.
Kom binnen.
Hallo daar, burgemeester.
Beau.
Wij vroegen ons af of u even tijd had.
Jaaa Jaaa.
Oké.
- Tot ziens, Frank. - Jij ook, Beau.
Ga zitten.
Ik ben ok.
Wat kan ik voor jullie doen?
Nou, het is Susan.
Bobby, het gaat niet zo goed met haar.
Weet je, ze neemt deze hele zaak heel zwaar op,
en wij zijn, eh...
- We hebben bijna geen ideeën meer. - We zijn bang, Bobby.
We willen Susan naar het vasteland brengen.
Geef haar wat hulp.
Zie iemand, iets.
We zullen tegen niemand een enkel woord over Isla zeggen.
Daar kunt u ons op vertrouwen.
Ik kan het me niet voorstellen
hoe moeilijk deze tijd voor jullie beiden is geweest.
Maar we moeten bij elkaar blijven als een...
Susan zegt dat ze dit eerder hebben gedaan.
- Ik weet. - Voor de lol.
Deze jongeren kennen geen tijd
waar ze ziek kunnen worden of gewond kunnen raken.
Niets.
Je hebt gelijk, Frank. Je hebt gelijk.
En samen moeten we werken
om ervoor te zorgen dat deze kinderen onderwijs krijgen.
Ik ben bang dat we moeten doen wat het beste is
voor onze familie hier, burgemeester.
We waren het hier allemaal mee eens, Frank.
Wij hebben ons voor hetzelfde aangemeld.
Je kunt ons hier niet houden.
- Het spijt me. - Rot op, Bobby.
Je bent een verdomde lafaard. Kom op.
Houdt Dylan de deuren 's nachts nog steeds op slot?
Ja.
Goed.
Weet je, Bobby, het is misschien geen slecht idee
om Isla mee te nemen naar een aantal dokters die we vertrouwen op het vasteland...
Beau.
We weten allebei wat er met haar gebeurt als ze daarheen gaat.
Ze kan het eiland niet verlaten.
Wie wil beginnen?
Charlotte.
Bedankt.
Eh... Nou, ik ben hier omdat ik me zorgen maak.
En...
voor mij, ik heb eh...
Ik heb veel aan mijn moeder gedacht.
En...
...eh, ik herinner me alles wat ze heeft meegemaakt,
En...
alles wat er toen gebeurde, en weet je, ik...
Ik controleerde twee keer per maand of er Jumps waren.
En eh...
en nu kan ik me de laatste keer dat ik het controleerde helemaal niet meer herinneren.
Mama en Nan kregen allebei de diagnose toen ze 41 waren.
Ik word volgende week 60, dus het is gewoon...
Het is iets verbazingwekkends.
Niet met angst leven.
Dank je, Charlotte.
Weet je, ik denk nu meer dan ooit
Het is belangrijk dat we een plek hebben
waar we eerlijk kunnen praten.
En ik spreek niet namens iedereen,
maar ik ben het beu om te doen alsof.
Isla is niet alleen een begaafd kind.
Ze is geen topsporter of topwetenschapper.
Ze is veel groter dan dat.
Ze komt van de sterren en de zee.
Ze werd bij ons afgeleverd op dit eiland
aan de vooravond van de Koningsvloed.
En die vastelanders
Ze kunnen ons hier niet aanraken.
Zij...
Goedemorgen, Nan.
Goedemorgen lieverd.
Mm.
Gaat het?
Een...
Wat doe ik hier?
Jij eh...
Je was aan het praten in je slaap.
Het klonk als nare dromen.
Oh.
Ik hoop dat ik je niet heb laten schrikken.
- Hé, Nan. - Hè?
Het spijt me dat ik je niet kan genezen.
O, heb geen spijt, kind.
Ik was mezelf niet voordat jij in deze familie kwam.
Jij hebt mij teruggebracht.
Hm.
Hoe voelde dat?
Wat?
Genezen worden.
Soortgelijk.
Wat ben je van plan?
Ik ga kijken wat Junior doet.
Oké.
Faye, wil je praten over gisteravond?
Het zou leuk geweest zijn om uw steun op het gemeentehuis te hebben.
Steun uw kleindochter.
Jullie hebben allebei veel om trots op te zijn.
Als ouders,
maar als je ook burgemeester wilt worden,
Je zou dankbaar zijn dat ik de stemming heb afgedwongen.
Hartelijk dank aan Isla.
Ik zou kunnen gaan.
- Ja. - Ja.
- Oké. - Isla:
Nu kan ik je voor je toren houden.
Nu...
Hoi.
Wie wil een beetje magie zien?
Man op TV: Probeer het gewoon eens.
Veel dingen zijn hier anders.
Nou, ik zal er eerst op vissen, Bale.
Nu moeten jullie beloven dit geheim te houden.
Oké?
Vrouw op tv: Ah! Oké, jij schurk!
Ik ga je meteen in de koekenpan gooien.
Wat is het?
Het is verwondering.
Allemaal flitsend en opzichtig aan de buitenkant,
en niets aan de binnenkant waar het telt.
Bobby.
Hoi hoi! Waar ga je heen?
Ik ga mama halen voordat ze weer een aflevering krijgt.
Laten we wachten tot morgen.
Het is omdat ze slaapt, Bobby.
- Ik moet nu gaan. - Hoe weet je dat?
We waren de hele dag bij haar en er gebeurde niets.
Kijk naar je hand.
Ik vind het nog steeds een slecht idee.
Ze kwam hier met een reden, Bobby.
- Wat bedoel je? - Die ochtend,
Ik heb gebeden en ik bid nooit,
en toen ging je naar het water en vond je Isla.
Denk je dat dat gewoon toeval is?
Alleen maar omdat er iets gebeurt dat we niet begrijpen,
betekent niet dat het met een reden gebeurde.
Het enige dat ik weet is dat als je moeder hier achter komt,
die hele steungroep gaat naar Isla klimmen.
Je verwacht gewoon dat wij erbij staan ​​en toekijken wanneer...
- Hoi! - Mensen sterven, Grace.
Herinneren?
We moeten dit geheim houden.
Als we onze dochter gaan beschermen.
- Oke oke. - Ja.
Oké.
Marlon: Ik heb deze dromen.
Isla verdrinkt in de oceaan.
Net zoals we haar vonden.
Ik ben daar om haar te redden.
Maar elke keer...
Sorry, onderbreek ik?
Marlon deelt iets met ons.
Vind je het erg als ik binnenkom?
- Bedankt. - Ga zitten.
Eh, sorry.
Ga verder.
Hoe dan ook, het voelt niet goed.
Misschien is het iets dat we hebben gedaan.
Al dat potentieel.
Moeilijk te geloven dat het zomaar zou verdwijnen.
Wil je iets met ons delen, Beau?
Weet je, ik... ik... ik zou het eigenlijk niet erg vinden.
Bedankt.
We vragen alleen dat u eerlijk bent.
Eerlijk. Oké.
Ik herinner me Marlon hier
toen ik ongeveer 15 jaar geleden in de kliniek kwam,
hij trok helemaal alleen een tastouw binnen,
en zijn schouders scheurde, en al die dingen.
Ik zweer het je, terwijl ik hier zit...
...de man kon zijn armen niet boven zijn middel heffen.
Hij leek op een pinguïn.
Herinner je je dat nog?
Hij zat nog steeds onder het prairiestof.
"Leer mij de weg van de golven!"
Ja, er waren wat jives, maar...
de jongens,
Dat weerhield hen er niet van om whisky's voor je te kopen
de hele maand, toch?
Nog nooit zag ik een man zo trots op het harde werk dat hij had gedaan.
Dat is nu gemeenschap.
Dat is een reëel potentieel.
Maar nu de sterkste man van de stad
huilt omdat een 10-jarige niet kan genezen
zijn verdomde kater.
Je bent dronken, Beau.
- Ik stel voor dat je loopt... - Maak je geen zorgen, ik blijf niet.
Maar ik vraag jullie allemaal om het te onthouden
wat het leven betekende voordat dit allemaal begon.
Bedenk wat jou er trots op maakt een eilandbewoner te zijn.
Ik hield van jullie allemaal.
En nu ben je verdomd gek geworden.
Beau, dit zou een veilige plek moeten zijn.
Hé, kom op!
Veilige ruimte? Wat een onzin!
Ik ga, jij grote aap.
Wie is de volgende?
Frank.
Melissa?
Frank?
Doe het rustig aan! Doe rustig aan, Frank!
- Frank! Het is Beau! - Frank...
Frank, ik wil alleen maar praten.
Ik hoopte dat ik je kon helpen een boot te stelen.
Waarom zou je dat willen doen?
Omdat Junior en ik met jou weg willen.
Dit is een deel van jouw huis, Frank.
Was dit uw vloer?
Frank: We kunnen er waarschijnlijk nog twee plaatsen.
Wanneer vertrekken we?
Mama. Mam, gaat het?
Thee.
Op zondag.
Waar is Bobby?
Hij is boven, aan het slapen.
Nou, je kunt hem beter wakker maken.
Je vader kan elk moment komen eten.
Wat is er aan de hand?
Niets.
Mama.
Kan ik je wat laten zien?
Oh.
We hadden afgesproken dat we dit geheim zouden houden.
Zij is mijn moeder.
Bobby. Elegantie.
Bedankt voor uw komst.
Zoals je weet zijn we onze hele portemonnee kwijt
de dag van Philips ongeluk.
Dus sindsdien spelen we alleen maar een inhaalslag,
maar het lijkt erop
we zullen gewoon niet genoeg kabeljauw hebben
om de winter door te komen.
Wat doe je hier dan? Waarom ben je niet op het water?
We zijn geweest.
We zijn hard gegaan.
Ik heb alle potten aan de gang en zo.
Daar gaat het niet om. Er is geen vis in de oceaan.
Je hebt die trawlers daar dag en nacht gezien.
Ik weet zeker dat je het gemerkt hebt.
Vastelandbewoners.
Ik zal niet gelukkig zijn totdat er niets meer over is.
Is er nog iets anders?
Jij bent onze burgemeester. Ik dacht, ik laat het je gewoon weten
dat we allemaal zullen verhongeren.
De waarheid is...
we dachten allemaal dat Isla inmiddels weer bij zichzelf zou zijn.
Hallo?
Hoi.
Stoor ik?
Nee.
Ik heb nagedacht over wat er aan de hand is.
En ik heb een idee.
Wil je het horen?
Je moet een open geest houden.
Isla genas mij toen ze sliep.
Zij heeft jou ook genezen.
En jij, Grace.
Beau gaf mij deze een paar jaar geleden
toen ik mijn problemen had.
Wat stel je precies voor, Faye?
Nu wil ik het je horen zeggen. Wat stel je voor
wat doen wij met uw kleindochter?
Wees niet boos op mij
vanwege de zender die u heeft gekozen, meneer de burgemeester.
Je wilt niet dat je mensen deze winter verhongeren.
Je vader heeft ook veel moeilijke beslissingen moeten nemen.
Het dorp vertrouwt je, Bobby.
Mam, stop gewoon.
Geef ons een minuutje.
Ik zei het je.
Beslissingen worden niet meer op het gemeentehuis genomen.
Ze worden gemaakt in die steungroep.
- Dat weten we niet. - We weten dat!
Waar heb je het over, Grace?
Ons kind drogeren? Is dat de optie?
Bobby, veel mensen slikken slaappillen
- altijd. - Geen kinderen, Grace!
Toen we besloten haar ouders te worden,
het was zodat ze niet veranderd zou worden
een wetenschappelijk experiment.
Dat is precies wat wij doen.
Het zal net zo zijn als de bezoekjes toen ze nog een baby was.
Ze zal het zich niet herinneren.
Ik denk dat we dit krachtig moeten doen
overweeg om van dit eiland af te komen.
Nee.
Nee nee!
De dingen zullen weer worden zoals ze waren.
We moeten gewoon geduld hebben.
Het zal net zijn alsof ze sliep.
Dus kus de kust, want de nacht is aangebroken.
Het eiland blijft dus bestaan.
Grace: Welterusten.
- Houd van je. - Houd van je.
- Welterusten, papa. - Welterusten.
Ik wil je bedanken voor je komst vanavond.
Voor het tonen van je liefde voor Isla.
En onze grote burgemeester.
En ik wil vooral jou bedanken
voor het hebben van een open geest.
Voor begrip
er is iets dat groter is dan wijzelf
gebeurt hier op dit eiland.
Het is aan ons
om samen verder te gaan zoals we altijd hebben gedaan.
Als dorp.
In solidariteit.
Van de lucht naar de zee,
het eiland blijft.
Zoals gewoonlijk.
Standvastig en sterk.
Hartelijk dank aan Isla.
Ik ben zo trots op je.
Ik ben zo terug.
- Hoi. - Mooi.
Het is alweer een tijdje geleden dat ik verse kabeljauw heb gegeten.
Wat is er verdomme aan de hand, Bobby?
- Hoe hoe? - Ze hebben haar gedrogeerd.
Wat?
Enkele oude recepten van Faye.
Heb je dat laten gebeuren?
Denk je dat ik wil dat dit gebeurt?
Vertel jij mij het.
Ik heb haar in de steek gelaten, Beau.
Ik moet haar hier weghalen.
Ik moet haar van deze rots halen.
Frank en Melissa vertrekken vanavond.
Wees net na zonsondergang bij hen thuis.
Maar ze hebben maar plek voor twee.
Hé, Kap. Ik ben thuis.
Kap?
Junior is bij de Bentham's.
Ik hoop dat je het niet erg vindt dat ik thee voor mezelf zet.
Helemaal niet.
Toen ik hier eerder kwam,
Junior zat boven tv te kijken.
Goed...
Je kunt het mij niet kwalijk nemen dat ik een paar souvenirs heb bewaard, toch?
Goed om je te zien.
Nou, ik moet toegeven,
Ik mis het kijken naar mijn verhalen.
Kan ik iets sterkers voor je maken?
Niet vanavond. School morgen.
Beau, wat ben je aan het doen?
Ik zag je met Bobby praten.
Ik denk dat we een belangrijke taak hebben gekregen.
Om dat lieve meisje een kans te geven op een normaal leven,
en wij verpesten het.
Als ik niet beter wist,
Ik zou denken dat je ergens heen ging.
Isla heeft mij nu meer dan ooit nodig.
Ik zou haar hier nooit achterlaten.
Dat is wat mij bang maakt.
Faye, hoe lang nog
Onze families woonden hier op het eiland?
- Lange tijd. - Ja.
Generaties.
Anderen zijn gekomen en gegaan, maar...
Maar dit eiland zit in ons bloed en onze botten.
We hadden onze meningsverschillen, maar het werd altijd opgelost.
Onze gezinnen bleven.
Samen gewerkt.
- Door alles. - En ik ben bereid om te werken
naar een compromis als dat zo is.
Faye, ze is een klein meisje.
En we kunnen haar niet blijven vergiftigen met onze angst.
Nu, ik beloof het,
Ik zal er alles aan doen om je comp...
Ik ga niet terug.
Ik zal hier voor je zijn.
Hé, wil je dat ik wat eten voor je klaarmaak?
Nee.
Ik heb geen honger.
Papa, wat ben je aan het doen?
Het is in orde. Het is in orde.
Mama! Pa!
De kliniek.
Pak nu je spullen.
Oke oke. Gaan.
Bobby! Bobby!
Pa?
Nee!
Frank?
Frank!
Melissa!
Pa?
Pa!?
Nee.
Pa?
Papa, kom hier.
- Bobby! - Junior!
Kom op!
Mama!
Dezelfde!
- Mama. - Isla.
Bobby!
Ik haal Faye.
Het is oké, het is oké. Ga gewoon naar huis.
Ja, wacht op het signaal.
Hallo, Hilda.
Het is oké, het is oké. Het is in orde.
Terug binnen. Als je zenuwachtig bent, ga dan gewoon naar binnen.
Het is goed. We hebben hierover gesproken, toch?
Ga gewoon naar binnen. Blijf stil.
Yo, laat mij dit afhandelen, oké?
- Hallo daar! - Hoi!
Pearl City, hebben jullie verloren?
Ik ben Lucy, dit is Emily.
- Ik ben Dylan. - Hoi.
Ik wist niet dat dit dorp er nog was.
Ik dacht dat het eiland jaren geleden hervestigd was.
Nee, en daar zijn we erg trots op.
Ik ben er zeker van.
Ik kan me niet herinneren dat ik je ooit op een vrachtbrief heb gezien.
Dat komt omdat we volledig zelfvoorzienend zijn.
Niet zo moeilijk, zolang je maar neemt wat je nodig hebt.
- Is dat juist? - Ja.
En hoe kom je op het vasteland?
Wij niet.
Dus hoe kunnen wij u helpen?
Een gezin werd vanochtend opgehaald in een boot,
en we hebben reden om te geloven dat er een kinderwelzijn bestaat
kwestie op het eiland.
Dus als je ons naar het huis van Isla Bentham kunt brengen.
Nou, dat is mijn dochter.
Misschien kan ik wat vragen voor je beantwoorden.
Nee, eerste orde van zaken
is gewoon om een ​​gesprek met het kind te hebben.
Bedankt.
Natuurlijk.
- Hallo. - Verzenden.
- Is daar iemand? Ik heb hulp nodig.
Man op radio: Wat is uw huidige locatie?
Junior: Stuur meer mensen.
Beschrijf de aard van uw probleem.
Hallo?
Dit is verzending, beschrijf alstublieft
de aard van uw probleem.
Meneer Bentham, is er nog iemand in huis?
Eh, ja, mijn vrouw Grace.
Meneer, ga alstublieft naar huis.
Je hoeft hier niet te zijn.
Doe gewoon normaal, oké?
Dit is Emily van de sociale dienst.
Ze wil met Isla praten.
We hebben een melding ontvangen van mogelijk gevaar voor kinderen,
en ik moet een welzijnscontrole van het huishouden doen.
Is het goed als ik binnenkom?
- Veeg je voeten. - Mm-hm.
Ze is boven.
Kan ik thee voor je halen of zo?
Ik ben in orde, dank je.
Isla, lieverd, er is hier een vreemdeling
die je wat vragen gaat stellen.
Dezelfde?
Mijn naam is Emily.
Ik ben een maatschappelijk werker uit Pearl City.
Vind je het erg als ik binnenkom?
Mag ik gaan zitten?
Isla, het is mijn taak ervoor te zorgen dat kinderen veilig zijn.
vooral thuis.
Omdat ik er zeker van wil zijn dat je veilig bent,
Ik wil je graag wat vragen stellen.
Zou dat goed zijn?
Meneer, ik heb het u herhaaldelijk gevraagd
om terug te gaan naar je huis.
Meneer, alstublieft!
Iedereen, alsjeblieft. Het gaat goed met ons.
Ga gewoon terug naar huis.
We zijn gewoon een beetje bezorgd, Bobby.
Wat is daar aan de hand?
Isla, ik hoopte je iets te vragen over je vader en moeder.
Maken ze ooit ruzie?
Soms.
Dat is normaal.
Wie raakt er niet in de war?
Zelfs met hun beste vrienden, toch?
Maar als ze vechten,
Ik ben benieuwd of ze hun stem tegen elkaar verheffen.
Lucie: Hé meneer! Alsjeblieft, ga terug!
Ik ga nergens heen.
Isla, ik ben hier omdat iemand zich zorgen om je maakte.
Waarom zou iemand denken dat je in gevaar bent?
Bobby: Rustig maar, alsjeblieft.
Iedereen, het is goed.
Isla, heb je ooit het gevoel gehad dat je in gevaar verkeerde?
Je klinkt echt net als wij.
Weet je zeker dat het goed met je gaat, Isla?
Het is zeer belangrijk.
Ik ben er zeker van.
Je zou mij moeten bedanken.
Sorry?
Wanneer u de kamer verlaat,
je zou moeten zeggen: "Hartelijk dank aan Isla."
Dezelfde!
Het is in orde. Het is in orde.
Ik wil graag de familie meenemen
voor meer vragen buiten het dorp.
Blijf dicht bij me.
Mensen, er is geen reden om ongerust te zijn,
maar we willen jou en Isla graag meenemen
terug naar ons station voor verdere ondervraging.
- Je brengt ons nergens heen. - Het spijt me, mevrouw.
We zouden je morgen terug moeten hebben.
Bobby is onze burgemeester.
Hij is geliefd bij deze gemeenschap.
En ik kan je verzekeren
dat dit kind geliefd en verzorgd wordt.
- Dank je, Faye. - Volg me alsjeblieft.
Mama. Mama!
Faye: Je ontvoert deze familie!
- Deze kant op alsjeblieft. - Een uur geleden,
je wist niet eens dat deze gemeenschap bestond,
En nu denk je dat je ons kunt vertellen wat we moeten doen?
Wij nemen alle klachten over het in gevaar brengen van kinderen serieus.
Dit is nu een probleem voor de Jeugdzorg
wat jou niets aangaat.
Je verlaat dit eiland niet met dat meisje.
Dat gebeurt niet, niet vandaag!
Meneer, ga achteruit. Ik ga het je niet nog een keer vragen.
Meneer! Alsjeblieft!
- Dylan. - Burgemeester, vertel het aan uw mensen
- achteruit gaan. - Dylan.
- Burgemeester! - Hoi! Hoi hoi!
Ga naar boven.
Doe niet iets wat je niet terug kunt draaien.
Leg het geweer neer.
Faye: We weten dat je aan het werk bent.
- Marlon, Marlon. - Luisteren!
Kom op jongens.
Maar je neemt deze familie niet mee.
Iedereen, ontspan alsjeblieft, we komen terug, iedereen...
- Hoi! - Nee nee!
Ga van me af!
Laat me gaan!
Haal gewoon adem.
Het komt goed met je.
Laat me alsjeblieft gaan! Niet doen!
JJ zal het aan niemand vertellen!
- Wat ben je aan het doen?! - Het is oké, het is oké.
- Ga van mij af! - Het is oké, het is oké.
- Laat me gaan! - Het is goed.
Dezelfde!
Wat was dat lawaai?
Mam, waar is papa?
Mama?
Nee nee. Nee. Nee.
Charlotte, help mij alsjeblieft.
Bobby, Bobby.
Bobby, luister naar mij.
Wat je daar deed was bewonderenswaardig.
Haal Isla alsjeblieft.
- Luister naar me. - Alsjeblieft God.
Je dochter heeft een vader nodig.
Je vrouw heeft een man nodig.
Beloof dat je bij ons bent.
Zeg het.
Oké.
Zeg het. Zeg het.
Voor altijd, Bobby.
Oké.
Ik beloof. Haal Isla alsjeblieft.
- Ja. - Alsjeblieft.
Haal gewoon adem.
- Mam, waar is papa? - Nee, het is goed zo.
We zien hem zo. Ik moet papa zien!
Isla, Isla! Blijf alsjeblieft gewoon.
Je moet hier blijven.
Alsjeblieft. Je moet hier blijven.
Isla. Isla. Blijf gewoon.
Bobby is neergeschoten.
Hij heeft niet veel tijd.
Grace, we moeten snel handelen.
Isla, Isla, zoete erwt.
- Je moet dit drinken. - Waarom, wat gebeurt er?
Ik heb geen tijd om het uit te leggen. Vertrouw me alsjeblieft.
Wat gebeurd er?
Isla, je moet dit drinken.
Waarom wil je mij niets vertellen?
Isla, papa is gewond.
Je moet dit drinken, het zal hem helpen.
- Nee, ik wil hem zien! - Isla!
- Isla! Mam... - Waar is hij?!
Dezelfde!
- Wat ben je aan het doen? - Mama.
Wat ben je aan het doen? Mam, nee!
Je moet je mond open doen.
- Kom op, lieverd. - Isla!
- Doe je mond open. - Open!
Isla! Stop, Isla!
Isla! Hou op, Isla!
- Doe alsjeblieft open. - Isla!
- Stop, Isla! Alsjeblieft! - Doe je mond open.
- Isla. - Mama!
- Luister naar je moeder. - Isla, alsjeblieft, kom op.
Ga van haar af!
Uitstappen!
Grace: Junior, leg dat pistool gewoon neer.
Wat deed je haar net aan?
- Niets. - Ze huilt.
Junior, het gaat goed met Isla. Leg alsjeblieft het pistool neer.
Denk hier goed over na, J-Junior.
Wat heb je met mijn vader gedaan?
Je vader was mijn beste vriend.
Wij waren familie.
- Je hebt hem vermoord, nietwaar? - Nee nee.
Junior...
Junior, luister alsjeblieft naar me.
Ze heeft gelijk.
Wij zijn familie,
en samen komen we hier doorheen.
Leg nu het pistool neer.
Stop met liegen.
Junior!
Isla: Het spijt me. Nee.
Het spijt me.