Deel als je deze apps leuk vindt
Oh, hoe de geest van jou zich vastklampt... Nostalgie...
Veel kijkplezier!!
Binnenkort te zien in de Benny Anger-show,
misdaad en straf in Amerika
sinds de Keene Act gemaskerde burgerwachten verbood,
maar eerst vragen we de gemiddelde burger:
"Is onze samenleving nu veiliger zonder die zogenaamde superhelden?"
Ik mis de maskers niet.
Ze veroorzaakten meer problemen dan ze waard waren.
De enige goede waren de Minutemen uit de jaren '40.
De blauwe man, Manhattan, hij maakt me bang,
Maar hij maakt de Reds ook bang, dus ik klaag niet.
Meh, Amerika heeft zich nooit echt met superhelden beziggehouden.
Ik ging naar superhelden, nam naar superhelden.
Rorschachs dagboek.
12 oktober 1985.
Hondenkarkas in steegje vanmorgen,
loopvlak op gebarsten maag.
Deze stad is bang voor mij. Ik heb zijn ware gezicht gezien.
De straten zijn verlengde goten,
en de goten zijn vol bloed,
en als de afvoeren eindelijk overgaan,
al het ongedierte zal verdrinken.
Hoi! Wat ben je, blind?
Je loopt hier door bloed!
Het verzamelde vuil van al hun seks en moord
zullen schuimen rond hun middel
en alle hoeren en politici zullen opkijken en schreeuwen:
red ons!
En ik zal naar beneden kijken en fluisteren: nee.
Ze hadden een keuze.
Ze hadden in de voetsporen van goede mannen kunnen treden.
Fatsoenlijke mannen die geloofden in een dag werken voor een dagloon.
In plaats daarvan volgden ze de uitwerpselen van wellustigen en communisten.
Nu staat de hele wereld op de rand,
starend naar de bloedige hel,
al die intellectuelen en vlotte praters...
En opeens kan niemand iets bedenken om te zeggen.
Hmm, dat is een flinke daling.
Dus wat denk je dat hier is gebeurd?
Deurketting zat aan de binnenkant vast.
Om het neer te halen zijn twee mannen nodig.
Of een man die serieuze medicijnen gebruikt.
Ik zag het lichaam.
Deze Blake-man zag er stevig genoeg uit om zichzelf te beschermen.
Spieren als een gewichtheffer.
Hij zou een soort gevecht hebben geleverd.
Misschien waren het een paar Knot-Tops en hebben ze hem gewoon overmeesterd.
Uit het achtergrondrapport blijkt dat hij al jaren diplomatiek werk in het buitenland doet...
Lotta stijlvolle kostenrekening wonen.
Misschien is hij gewoon zacht geworden.
Op deze foto ziet hij er niet zo zacht uit.
Vraag me af hoe hij aan dat litteken komt.
Oh, hij schudt hier de hand van vice-president Ford.
Ik denk dat we hem als verdachte kunnen uitsluiten.
Oh, ha ha.
Dat zou grappig zijn als we betere aanwijzingen hadden om verder te gaan.
Ik bedoel, wat is dit?
Een beetje geld gestolen,
maar dit is absoluut geen echte inbraak.
Ah, iemand had echt zin in deze man.
Hoe kon hij anders uit het raam gaan?
Misschien is hij er tegenaan gestruikeld.
Dat is sterk glas, man.
Je zou gegooid moeten worden.
De begane grond komt eraan.
Weet je, dit kan gewoon een simpele inbraak zijn.
In een stad van deze omvang gebeuren gekke dingen.
Ze hebben niet allemaal motieven nodig.
Dus je zegt...
Laten we hier niet te veel stof over werpen.
We hebben geen gemaskerde wrekers nodig die tussenbeide komen.
Oei! Daar gaan we!
Je neemt dit burgerwachtgedoe te serieus.
Sinds de Keene Act in '77 werd aangenomen,
alleen de door de overheid gesponsorde gekken zijn actief. Ze bemoeien zich niet.
Rorschach is nooit met pensioen gegaan!
Zelfs nadat hij en zijn vrienden uit de gratie raakten.
Hij is daar nog ergens.
Hij is gekker dan de oksel van een slang
en wilde er op twee punten één vermoorden.
We hebben hier een gezellige kleine moordzaak.
Als Rorschach erbij betrokken raakt,
We zullen tot onze kont in de lijken zitten.
Hé.
Hm.
Daar stond ik dus in de supermarkt
hondenvoer kopen voor de oude Phantom hier...
Ik ga de hoek om en WHAM!
Ik kom de Screaming Skull tegen.
Herinner je je hem nog?
Ik hoorde dat je hem noemde...
Zet hem een ​​tiental keer weg.
Hij had zich hervormd en zich tot Jezus gewend.
Getrouwd, twee kinderen.
We hebben adressen uitgewisseld. Aardige kerel.
Oh, Hollis, bijna middernacht. Ik moet gaan.
O ja, Dan, ik ben de tijd daar kwijtgeraakt,
over al die oude dingen gesproken.
Je zult je vast vervelen.
Jij weet beter dan dat.
Deze biersessies op zaterdagavond zijn wat mij op de been houdt.
Weet je, het was een schande
Ze hebben jullie jongeren in '77 op straat gezet.
Je was een betere Nachtuil dan ik ooit was.
Hollis, we weten allebei dat dat onzin is. Maar toch bedankt.
Hé, let op de taal!
Dit is de linkse hoek die Kapitein Axis op de grond zette, weet je nog?
Welterusten! Vergeet niet om jezelf op te sluiten en voor jezelf te zorgen.
Jij ook, Danny. God zegene.
Hm.
Waar ga je heen varken?
- Het feest is hier! - O ja!
Geef ons nog meer van die Katie's, Derf!
Ja, ik kom al naar beneden, man.
Je zou het nooit vol kunnen houden.
Hé, laten we wat rotzooi gaan maken, he!
- Ik wil gek worden! - Ach, ja!
Roep je jongens op, Derf!
Vuur het aan!
Hallo, Daniël.
-Rorschach? - Ik kreeg honger van het wachten.
Ik heb mezelf aan wat bonen geholpen.
Ik hoop dat je het niet erg vindt.
Nee, nee, natuurlijk vind ik het niet erg.
Wil je dat ik die voor je opwarm?
Geen behoefte. Fijn zo.
Dus... lang niet gezien.
Hoe heb je het volgehouden?
Tot nu toe uit de gevangenis. Kijk hier eens naar.
Deze vlek... is dat bonensap of...
Ja... mensenbonensap.
Badge was van de komiek.
Bloed ook. Hij is dood.
Wachten. De cabaretier?
Er is onderzoek gedaan naar een routinemoord.
Slachtoffer genaamd Edward Blake.
Vond het kostuum in Blake's kledingkast.
Het lijkt erop dat hij de cabaretier was.
Iemand gooide hem uit een raam.
Eh, misschien moeten we hierover praten in mijn werkplaats.
Deze kant op.
Je bent hier al een tijdje niet meer geweest.
Jij ook niet. Veel stof.
Oh!
Eh, luister... over de cabaretier,
Was het misschien een gewone inbraak of zoiets?
Misschien wist de moordenaar niet eens wie Blake was.
Een gewone inbreker? De cabaretier vermoorden?
Belachelijk.
Ik hoorde dat hij al sinds '77 voor de overheid werkte.
Marxistische republieken in Zuid-Amerika omverwerpen.
- Misschien was dit een politieke moord. - Misschien.
Of misschien kiest iemand gekostumeerde helden uit.
Denk je niet dat dat misschien een beetje paranoïde is?
Is dat wat ze nu over mij zeggen? Dat ik paranoïde ben?
De cabaretier was 40 jaar actief.
Mannen maken in die tijd veel vijanden.
Hoe gaat het tegenwoordig met je vriend Hollis Mason?
Hollis? Wat doet hij...
Ze waren allebei Minutemen, toen Blake 16 was
en Hollis was de eerste Nite Owl.
Hollis zei een aantal slechte dingen over de cabaretier in dat boek dat hij schreef.
Het bevalt me ​​niet wat je impliceert.
Hollis is een oude man, en hij is mijn vriend.
Als je erover denkt om daarheen te gaan en hem bang te maken...
Impliceert niets, slechts een observatie.
Ik wilde je alleen maar laten weten,
voor het geval iemand op zoek is naar maskers.
Het is beter om nu te gaan.
Dingen om te doen.
De tunnel brengt je naar een pakhuis twee blokken ten noorden...
Ik herinner het me.
We kwamen hier vaak toen we nog partners waren.
Dat waren geweldige tijden, Rorschach.
- Wat is er met hen gebeurd? - Jij bent gestopt.
Wij willen politie! Geen kostuums meer!
Luister, jullie kleine punkers! Je kunt maar beter terug in je rattenholen gaan!
Ik heb oproergas, ik heb rubberen kogels...
- Dit is niet nodig! - Fuck you, Uil!
Er wordt momenteel onderhandeld over de politiestaking!
Jullie burgerwachten horen in de gevangenis!
Mijn zoon is een politieagent, jullie freaks!
Noem jezelf een cabaretier?
Meer een varken en een verkrachter!
Oké, dat doet het!
Oh mijn God, hij heeft hem net neergeschoten!
God, kijk, het spijt me. Je hebt ons geen keus gelaten.
Dit spul is gevaarlijk. Maak alstublieft de straten vrij!
Kijk naar ze!
Ren, sukkels!
Dit is een nachtmerrie!
Het hele land barst zo uit.
Hoe lang kunnen we dit volhouden?
Mijn contacten zeggen dat de daad van senator Keene ons allemaal zal uitschakelen.
Tot die tijd zijn wij de enige bescherming van de samenleving.
Bescherming? Van wie?
Van zichzelf.
Wat... Wat is er met de Amerikaanse droom gebeurd?
Het werd werkelijkheid. Je kijkt ernaar.
Laten we deze jokers nu eens echt wat veranderingen laten ondergaan.
Rorschachs dagboek. 13 oktober 1985.
De hele dag geslapen. Gewekt door hospita die klaagde over de geur.
Ze heeft vijf kinderen van vijf verschillende vaders.
Ik weet zeker dat ze bedriegt met de uitkering.
Binnenkort wordt het donker.
Vrijdagavond stierf een cabaretier in New York.
Iemand weet waarom. Iemand weet het.
Verdwaal, griezel!
Ik geloof dat ik mijn oefening zal doen.
Hé, Rorschach! Hé, hoe gaat het, kerel?
Met mij gaat het goed, gelukkige Harry. Jezelf?
Het gaat goed met me! Het gaat goed met me! Prima en... uh...
Oh God, vermoord alstublieft niemand.
De man is vrijdagavond gaan stoepduiken.
Ik denk niet dat hij alleen was toen het gebeurde.
Zijn naam was Edward Blake. Vriend van mij.
Hoor je dat?
Hij heeft vrienden.
Hij heeft vast zijn deodorant vervangen!
Ik... Ik bedoelde niets, ik...
Ik heb zojuist de pink van deze heer gebroken.
Wie heeft Edward Blake vermoord?
En zijn wijsvinger.
- Wie heeft Edward Blake vermoord? - Dat weten we niet.
Alsjeblieft, God, laat hem met rust! Wij weten het niet!
Nee. Nee, nee, nee, nee, nee, nee!
Niemand wist iets. Licht depressief voelen.
Ik laat de menselijke kakkerlakken over om over hun heroïne en kinderporno te praten.
Ik heb zaken gedaan met een betere klasse mensen.
De cabaretier is dood? Waarom?
Je wordt verondersteld de slimste man ter wereld te zijn, Veidt. Vertel het mij.
Ik heb nooit beweerd een speciaal iemand te zijn, Rorschach.
Ik heb gewoon een paar overenthousiaste PR-mannen.
Misschien was het een politieke moord.
- Misschien hebben de Sovjets... - Dreiberg hetzelfde gezegd.
Amerika heeft Dr. Manhattan.
De Roden zouden ons nooit tegenwerken.
Ik denk dat we een maskermoordenaar hebben.
De cabaretier had nog tal van andere politieke vijanden,
zelfs de Russen buiten beschouwing latend.
De man was praktisch een nazi.
Hij kwam op voor zijn land. Laat nooit iemand hem met pensioen laten gaan.
Hij heeft nooit zijn reputatie verzilverd.
Zet nooit een bedrijf op dat posters en dieetboeken verkoopt
en speelgoedsoldaatjes gebaseerd op hemzelf.
Nooit prostituee geworden.
Als dat hem tot een nazi maakt, kun je mij net zo goed een nazi noemen.
Rorschach...
Ik weet dat we nooit vrienden zijn geweest,
maar toch ben je oneerlijk.
Niemand heeft mij met pensioen gestuurd.
Ik heb ervoor gekozen om te stoppen met avontuur en naar de beurs te gaan
twee jaar voordat de politiestaking de Keene Act noodzakelijk maakte.
Ja. Goede timing.
Ik kwam hier om je te waarschuwen voor de maskermoordenaar
zodat je niet de slimste man in het mortuarium wordt.
Maar ik denk dat er ergere dingen zijn om te eindigen.
Ik zie je.
Zeker.
Prettige dag.
Nu wil ik iedereen bedanken voor hun komst naar de eerste bijeenkomst van de Crimebusters.
Voor degenen die mij alleen kennen als Kapitein Metropolis,
de naam is Nelson Gardner.
Noem mij Nelson.
Zoals u weet heeft dit land geen organisatie gehad
van gemaskerde avonturiers in meer dan 20 jaar,
sinds de Minutemen werden ontbonden.
De gespecialiseerde wetshandhaving staat stil.
Misdaad is dat niet.
Elke dag ontstaan ​​er nieuwe sociale kwaden:
promiscuïteit, drugs, ondermijning van de campus, noem maar op.
Maar door samen te werken als Crimebusters,
- We kunnen een... - Onzin.
We leven allemaal in 1966
terwijl je nog steeds vastzit in '49.
Het gaat erom dat jij oud wordt
maar ik wil nog steeds cowboy en indianen spelen.
Th... Dat is... Dat is niet waar.
Er is geen reden om het idee zomaar weg te gooien.
Ik en Rorschach hebben grote vooruitgang geboekt in het bendeprobleem
door onze krachten te bundelen.
Maar een groep van deze omvang lijkt meer op een publiciteitsoefening.
Te groot en onhandelbaar.
Dat is gewoon een organisatorisch probleem.
Met de juiste persoon die de groep coördineert...
Oja, en wie zou dat zijn? Enig idee, Ozzy?
Ik bedoel, jij bent de slimste man ter wereld, toch?
Er is geen genie voor nodig om te zien dat Amerika problemen heeft
die aangepakt moeten worden.
En er is een idioot voor nodig om te denken dat ze klein genoeg zijn
voor clowns zoals jullie.
Geen van de problemen in de wereld is onoverkomelijk.
Wat gebeurt er in deze wereld, je hebt geen idee!
Geloof me.
Jullie horen dat Moloch terug in de stad is en je denkt:
'O, jongen! Laten we samenwerken en hem arresteren!'
Alsof dat ertoe doet.
Het betekent niet hurken!
Over 30 jaar vliegen de kernwapens als insecten...
Mijn kaart!
En Ozzy hier wordt de slimste man ter wereld.
Jon, ik wil nu graag naar huis.
- Alsjeblieft. - Luister, Nelson,
Misschien is dit niet het beste idee...
Nee, wacht, ga niet weg.
Iemand moet het doen...
Iemand moet de wereld redden!
De ontmoeting met Veidt liet een slechte smaak achter in de mond.
Hij is verwend en decadent,
en verraadt zelfs zijn eigen oppervlakkige, liberale genegenheid.
Dreiberg net zo slecht.
Een slappe mislukking die jammert in zijn kelder.
Waarom zijn er zo weinig Minutemen actief?
gezond en zonder persoonlijkheidsstoornissen?
De eerste Nite Owl runt een autoreparatiewerkplaats.
Kapitein Metropolis werd onthoofd bij een auto-ongeluk.
De eerste Silk Spectre is een opgeblazen, ouder wordende hoer...
Sterven in een rustoord in Californië.
Mothman zit in een gesticht in Maine.
De Silhouette trok zich in schande terug.
Zes weken later vermoord door een kleine tegenstander die wraak zocht.
Dollarbiljet werd neergeschoten.
Justice met een kap werd vermist.
De komiek is dood.
En nu moet ik het de onverwoestbare man vertellen
dat iemand van plan is hem te vermoorden.
Goedenavond, Rorschach.
Goedenavond, dokter Manhattan.
Wat doe jij hier, Rorschach?
Wordt u niet nog steeds gezocht door de politie?
Goedenavond, mevrouw Jupiter.
Dat is Juspeczyk.
Jupiter was de publiciteitsnaam van mijn moeder.
Excuses.
Ik kwam jullie beiden waarschuwen en slecht nieuws brengen.
De komiek is dood.
Ja. Hij en ik zijn de enige twee extranormale agenten
in dienst van de overheid, dus ik werd meteen op de hoogte gebracht.
Je lijkt niet zo bezorgd over de dood van Blake.
Een levend lichaam en een dood lichaam bevatten hetzelfde aantal deeltjes.
Structureel is er geen waarneembaar verschil.
Leven en dood zijn niet-kwantificeerbare abstracts.
Waarom zou ik me zorgen maken?
Bovendien was Blake een monster.
Weet je dat hij mijn moeder probeerde te verkrachten toen ze allebei Minutemen waren?
Ik ben hier niet om te speculeren over de morele fouten
van mannen die stierven in dienst van hun land. Ik kwam om te waarschuwen...
Morele fouten? Hij brak haar ribben! Hij--
Jon, haal deze engerd hier weg.
Het lijkt erop dat je Laurie van streek maakt.
Ik denk dat je moet gaan.
Met respect, Dr. Manhattan,
Ik geloof dat iemand maskers aan het elimineren is.
Ik heb Veidt en Dreiberg gewaarschuwd en ik ben van plan...
Ik zei dat ik denk dat je moet gaan.
Niet voordat ik mijn...
Inspraak.
Hm.
Hij is weg. Ben je nog steeds boos?
Jon?
Hé, ik zat te denken,
Ik moet echt op mijn hoede zijn als een made als Rorschach mij zo te pakken krijgt.
Misschien zijn wij...
Misschien kan ik wel een avondje uit gebruiken.
Rorschach noemde Dan Dreiberg.
Heb hem al jaren niet meer gezien.
Misschien bel ik hem op en vraag ik hem mee uit eten.
Als je het niet erg vindt, tenminste.
Natuurlijk niet.
Het is oktober 1985.
Ik sta op het punt een gluino te lokaliseren,
wat de supersymmetrische theorie volledig zou valideren.
Het is mei 1971.
Nadat president Nixon hem had gevraagd in te grijpen in Vietnam,
Ik word ingezet naast Edward Blake, de cabaretier.
Ik heb nog nooit iemand ontmoet die zo opzettelijk amoreel was.
Wat Vietnam impliceert over de menselijke conditie,
weinig mensen zullen zichzelf toestaan ​​dit te begrijpen.
Maar Blake is anders.
Hij begrijpt het perfect.
En het maakt hem niet uit.
Het kan de gemiddelde Vietnamees niets schelen wie deze oorlog heeft gewonnen.
Maar het betekent veel voor de US of A.
Als we hadden verloren, denk ik dat het land misschien een beetje gek was geworden.
Dankzij jou hebben we dat niet gedaan.
Toch klink je zo verbitterd.
Je hebt een vreemde houding ten opzichte van het leven en de oorlog.
Vreemd?
Als je er eenmaal achter bent dat alles een grap is,
Komiek zijn is het enige dat zinvol is.
De verkoolde dorpen,
de jongens met kettingen van menselijke oren...
Zijn dit onderdeel van de grap?
Ik heb nooit gezegd dat het een goede grap was.
Ik speel gewoon mee met de grap. Hetzelfde als hij.
Eerste pershelikopter naar Saigon sinds het staakt-het-vuren.
Oh, hij heeft de volgende verkiezingen op zak.
Ik, ik neem de eerste helikopter mee.
Ik haat deze plek.
De temperatuur, de geur, deze rotte, goedkope bourbon...
- Meneer Eddie? - O God.
Nu de oorlog voorbij is, moet ik met je praten.
Niets om over te praten. Ik ga weg.
En... en hoe zit het met mij?
Ik kan niet zomaar weglopen van wat er in mijn buik groeit.
- Ik kan het niet vergeten! - Jammer,
want dat is wat ik van plan ben te doen.
Vergeet jou,
jouw smerige kleine landje, alles.
Ik denk het niet.
Ik denk dat je mij en mijn land nog herinnert.
Je herinnert het je zolang je leeft.
Mijn gezicht!
Smerig, stinkend,
- waardeloos... - Blake, niet...
Medic. Ik moet een verdomde dokter vinden.
Ze was zwanger.
- Je hebt haar neergeschoten. - Dat klopt.
En weet je wat?
Je keek naar mij.
Je had het pistool in stoom kunnen veranderen,
de kogels in kwik of de fles in sneeuwvlokken!
Je had haar naar verdomd Australië kunnen teleporteren,
maar je hebt geen vinger uitgestoken.
Je liet het gebeuren.
Ik heb naar je gekeken.
Je geeft helemaal niets om mensen.
Je gaf nooit om Janey Slater
zelfs voordat je haar gedumpt hebt.
Binnenkort zul je ook niet meer geïnteresseerd zijn in het kleine meisje van Sally Jupiter.
Je raakt het contact kwijt, Doc.
God help ons allemaal.
- Hallo? - H-hallo?
- Dan? Eh, dit is... - Laurie?
Laurie Juspeczyk!
Hé, het is alweer een tijdje geleden. Hoe... Hoe gaat het met je?
Rorschachs dagboek. 23:30 uur
Gisteren stierf een cabaretier in New York.
Het kan niemand iets schelen, behalve ik.
Hebben ze gelijk? Is het zinloos?
Binnenkort zal er oorlog zijn.
Miljoenen zullen omkomen en branden van ziekte en ellende.
Waarom is één dode van belang voor zovelen?
Omdat er goed is en er kwaad is,
en het kwaad moet gestraft worden.
Zelfs in het licht van Armageddon zal ik hierover geen compromissen sluiten.
Maar er zijn er zoveel die vergelding verdienen,
en zo weinig tijd.
Oh wauw, kijk eens naar de tijd. Het wordt behoorlijk laat.
Oh, ik heb geen haast om terug te komen.
De overheid houdt mij alleen maar in de buurt
zodat Jon ontspannen en gelukkig blijft.
Is alles goed met jullie twee?
Prima. Kon niet beter zijn.
Het is gewoon, ik ben 35, Dan,
en het enige dat ik kan denken is... wat heb ik met mijn leven gedaan?
Ik ben acht jaar semi-gepensioneerd geweest,
voorafgegaan door 10 jaar rondrennen in een stom kostuum
omdat mijn stomme moeder dat wilde.
Korte rok, halslijn helemaal tot aan mijn navel...
- zo vreselijk. - Oh ja... verschrikkelijk.
De Keene Act was het beste wat ons ooit is overkomen.
Ja, je hebt waarschijnlijk gelijk.
Hé, onthoud die kerel
die zich vroeger voordeed als een superschurk
zodat hij in elkaar geslagen kan worden?
Oh, eh... Kapitein Carnage!
Ja!
Weet je, ik betrapte hem toen hij wegrende bij een juwelier.
Ik wist niet wat zijn racket was,
Dus ik begin hem te slaan en ik denk:
'Jeez, hij ademt vreselijk moeilijk.'
'Misschien heeft hij astma.'
Bij mij heeft hij dat ook geprobeerd,
maar ik had over hem gehoord, dus liep ik weg.
Hij volgde mij door de straat en zei: "Straf mij!"
Ik zeg: "Nee, verdwaal!"
Wat is er ooit met hem gebeurd?
Hij... hij trok dat op Rorschach
en Rorschach liet hem in een liftschacht vallen.
Oh God, dat is niet grappig.
Nee, nee, ik denk het niet...
Dat voelde goed.
Er wordt tegenwoordig niet veel gelachen.
Nou, wat verwacht je?
De komiek is dood.
O, kijk haar eens,
mooi als een plaatje en toch haar figuur behoudend.
Dus wat brengt jou naar de stad van de doden?
Lui zijn is geen terminale toestand, moeder,
dus bespaar mij de stad van de dode rotzooi.
Ik heb wat bloemen voor je meegenomen.
Oh, grote spender!
Dus waar is Jon?
Hij moest naar een officiële begrafenis.
Ik liet hem een ​​broek aantrekken en zo.
Ik had geen zin om te gaan, dus bracht hij me hierheen, naar Californië.
Van teleporteren word ik altijd ziek.
Het is de begrafenis van Eddie Blake, nietwaar?
Ik zag het in de krant. Hij werd vermoord.
Arme Eddy.
Hoe kun je 'Arme Eddie' zeggen nadat hij bijna...
Wat er gebeurde was 40 jaar geleden.
Het is geschiedenis.
Als je oud wordt, krijg je een ander perspectief.
Het grote spul ziet er op de een of andere manier kleiner uit.
Weet je, daardoor zijn er nu nog maar drie Minutemen over.
Ik, Hollis en arme Byron in het asiel in Maine.
Eddie was de jongste.
De cabaretier.
Hij maakte altijd grapjes dat hij ons allemaal zou begraven.
Altijd gedacht dat hij de laatste zou krijgen...
lachen.
Vanwege het weer moeten jij en Jon hierheen verhuizen.
Veel zon!
Wat is dit in vredesnaam?
Wat doe je met deze griezelige perverse kunst?
Oh, gewoon wat oude memorabilia.
Er aan herinnerd worden dat mensen vroeger over mij kwijlden
- is nogal vleiend. - Vleiend?
Laurie, ik ben 65.
Elke dag ziet de toekomst er een beetje donkerder uit.
Maar het verleden...
zelfs de vuile delen ervan,
wordt steeds helderder.
Oké, dat is het! Leuke foto, mensen!
Eindelijk kan ik aan mijn oksel krabben.
Ik heb vlekken in mijn ogen.
Hier, laat me eens kijken,
Misschien kan ik ze voor je opvissen.
O, Eddie, geef me een pauze.
Oké allemaal, het gaat goed met ons.
Laten we elkaar over vijf uur ontmoeten in de lobby.
We gaan terug naar het Uilennest voor een biertje.
Ga maar door, ik moet me omkleden.
- Hoi. -Eddie,
wat doe jij hier?
Je wist dat ik aan het veranderen was...
Zeker. Je hebt het luid genoeg aangekondigd.
Kom op, schatje. Ik weet wat je nodig hebt...
weet waarom je zo'n outfit draagt.
Eddie, nee...
JA gespeld.
Gespeld NEE!
Eddy...
Wat... wat gebeurt er?
Eddy, wat ben je aan het doen?
Jij zieke kleine klootzak!
Ik ga je nek breken!
Dit is wat jij leuk vindt, nietwaar?
Dit is waar je warm van wordt.
Ga weg.
Zeker. Zeker, ik ga.
Maar ik heb je nummer...
En een dezer dagen,
de grap zal op jou gericht zijn.
Gij hebt u onze wandaden voorgehouden,
en onze geheime zonden in het licht van uw aangezicht.
Hoezeer het de Almachtige God ook heeft behaagd met zijn grote barmhartigheid
om de ziel van onze dierbare broer die hier overleden is, tot zich te nemen.
Daarom leggen we zijn lichaam op de grond,
aarde tot aarde, as tot as, stof tot stof.
Onze Vader, die in de hemel zijt, uw naam zij geheiligd.
Uw koninkrijk kome, uw wil geschiede, op aarde zoals in de hemel.
Geef ons heden ons dagelijks brood,
en vergeef ons onze overtredingen
zoals wij degenen vergeven die ons overtredingen begaan.
En leid ons niet in verleiding,
maar verlos ons van het kwaad.
Amen.
Edgar Willem Jacobi. Ook bekend als Moloch.
Ik weet niet waar je het over hebt,
je hebt de verkeerde persoon,
Ik ben een gepensioneerde zakenman.
Liegen. Doe het nog eens, gebroken arm.
Oh God, ik heb de jaren '70 in de gevangenis doorgebracht.
Ik ben Moloch niet meer.
Ik wil gewoon met rust gelaten worden.
Je was vandaag bij de begrafenis. Waarom?
Ik... vond gewoon dat ik dat moest doen.
Ik heb veel aan de cabaretier gedacht...
Hoe weet je dat Edward Blake de cabaretier was?
Hij heeft twee weken geleden bij mij ingebroken!
Zijn masker was af!
Al 40 jaar vijanden! Waarom zou hij jou bezoeken?
Ik weet het niet!
Ik werd net wakker en hij was daar!
Ik dacht dat hij mij ging vermoorden.
Hij was dronken en had geen zin...
Het is een grap.
Het is allemaal een grap.
Ik dacht dat ik wist hoe de wereld was,
maar toen ontdekte ik deze grap,
deze grap...
Jij maakt er deel van uit, Moloch, oude vriend, weet je dat?
Ik zag je naam op de lijst, jij en Janey Slater.
Als ik dacht dat je hierbij betrokken was, zou ik je vermoorden, begrepen?
Ik bedoel, je hebt tegen die grote blauwe nerd gevochten.
Je weet hoe zijn hoofd is.
Wie weet welke kant hij op springt als iemand met hem knoeit?
Ik had nooit uit dat luchtschipraam moeten kijken.
Ik heb dat eiland nog nooit gezien.
Nooit betrokken geweest.
Kijk, op dat eiland,
ze hebben schrijvers en kunstenaars en wetenschappers,
en wat ze doen is gewoon...
Ik heb slechte dingen gedaan.
Deed slechte dingen met vrouwen.
Kinderen neergeschoten in 'Nam...
maar ik heb nooit zoiets gedaan als... zoals...
O, moeder.
Vergeef mij.
Vergeef me, vergeef me, vergeef me...
Het is een grap.
Maar ik snap het niet!
Wat is er verdomd grappig!
Iemand, leg het mij uit!
Iemand, leg het mij alsjeblieft uit.
En toen ging hij weg.
Ik weet niet waar het over ging.
Hm.
Grappig verhaal.
Klinkt ongelooflijk.
Waarschijnlijk waar.
Dus dat is het?
- Ik ben schoon? - Nee.
Huis doorzocht voordat je terugkwam.
Er zijn valse medicijnen gevonden.
Jaren geleden verboden.
Nou, als je wanhopig bent, probeer je alles.
Ik... Ik heb kanker.
Kanker? Wat voor soort?
Weet je van welk soort kanker je uiteindelijk beter wordt?
Dit is het niet.
Naam bedrijf opgeschreven. Zal ze later melden.
Je bent voorlopig van de haak.
Blijf uit de problemen.
Rorschachs dagboek. 16 oktober 1985.
Onderweg naar de begraafplaats dacht ik aan het verhaal van Moloch.
Het kunnen allemaal leugens zijn, onderdeel van een wraakplan.
Maar als het waar is, wat dan?
Verwijzingen naar een eiland, naar Dr. Manhattan...
loopt hij misschien gevaar?
Edward Morgan Blake. 45 jaar, een cabaretier.
Begraven in de regen.
Is dit wat er met ons gebeurt?
Een leven vol conflicten zonder tijd voor vrienden,
zodat als het klaar is, alleen onze vijanden rozen achterlaten?
Blake zag de scheuren in de samenleving,
zag de kleine mannen met maskers proberen het bij elkaar te houden,
en behandelde het als een grap.
Zag het ware gezicht van de 20e eeuw
en werd er een weerspiegeling van, een parodie.
Niemand anders zag de grap.
Daarom was hij eenzaam.
Een keer een grap gehoord.
Man gaat naar dokter, zegt dat hij depressief is.
Het leven lijkt hard en wreed.
Zegt dat hij zich helemaal alleen voelt in een bedreigende wereld.
De dokter zegt: "De behandeling is eenvoudig."
'De grote clown Pagliacci is in de stad. Ga naar hem toe.'
"Dat zal je ophalen."
De mens barst in tranen uit.
Zegt: "Maar dokter...
Ik ben Clowns."
Goede grap.
Uitzinnig,
Ik zag de zwarte zeilen van dat naar de hel gekeerde schip
tegen de gele Indische hemel,
en kende opnieuw de geur van poeder,
en de hersenen van mensen, en oorlog.
De afgehakte hoofden, met liploze mond aan de boeg genageld,
"Het heeft geen zin! Alles is verloren!"
We stoppen met het bombarderen van Rusland en laten God het uitzoeken.
De afschuwelijke bemanning van het vrachtschip riep:
"Meer bloed! Meer bloed!"
Vernietig ze totdat ze gloeien.
Dat is mijn mening, voor wat het waard is, weet je?
In een laatste analyse.
Man, ik probeer hier te lezen.
De met teer besmeurde romp rolde over me heen.
Wanhopig zonk ik onder de golven,
mijn ellendige ziel opofferend aan God,
zijn barmhartigheid en zijn oordeel.
Ontwaken uit een nachtmerrie,
Ik bevond mij op een somber bruggenhoofd,
tussen dode mannen en... de stukken van dode mannen.
Ik ben over deze dingen geïnformeerd.
Ik zie elke krant ter wereld.
Kijk, alles is met elkaar verbonden.
Ik smeekte dat de meeuwen mijn ogen zouden pakken...
Een nieuwsverkoper begrijpt die realiteit.
...waardoor ik de verschrikkingen bespaard word.
Het gewicht van de wereld rust op hem, maar hij kan het dragen.
Maar ik leefde tenminste nog.
Hij is een overlever.
En ik wist dat het leven mij geen slechter nieuws te bieden had.
Goedemiddag.
Is het hier al?
Oh! Uw exemplaar van de New Frontiersman van vandaag komt eraan.
Ik bewaar het elke dag voor je, nietwaar? Eh...
Hé, hoe komt het einde van de wereld?
Vandaag zeker.
Vergeet je morgen niet mijn papiertje voor mij te bewaren?
Zeker!
Ik had een plotselinge herinnering
van het zich vastklampen aan iemand tijdens de storm.
Het boegbeeld van ons noodlottige schip,
ligt nu aan mijn voeten,
geblinddoekt door zeewier, glimlachend.
Ik dacht er beter aan de kelp uit haar ogen te verwijderen,
Ik wilde niet dat ze zou lijden onder de vreselijke afleidingen van die grimmige vloedlijn.
Ze had me door zeeën van bloed gedragen,
had mij gevoed in het hart van de storm.
Deze kleine troost was alles wat ik kon bieden,
want ik kon niet van haar houden zoals zij van mij had gehouden.
Mmm... Jon...
Moet je niet binnenkort een tv-interview doen?
Nee. We hebben tijd genoeg.
Laurier?
O God! Jon, wees gewoon weer één persoon!
Wees niet boos. Het spijt me. Ik dacht dat je het leuk zou vinden.
Ik probeerde je alleen maar een plezier te doen.
III weet.
Ik weet. Het spijt me dat ik overdreven reageerde.
Je liet me gewoon schrikken, dat is alles.
Het gaat goed met me. Het doet niet--
Laurier?
- Gaat het? - Gaat het met mij?
De hele tijd heb je hier gesport
terwijl we in bed lagen?
Mijn werk bevindt zich in een belangrijke fase.
- Het leek niet nodig om... - Waarop?
Geef mij je volledige aandacht?
Voor één keer?
Als er een probleem is met mijn houding,
Ik ben bereid om erover te praten.
Ik haat je.
Laurier?
Ik heb Jon verlaten.
Oh, ik... Het spijt me, ik...
En het spijt me dat ik dit op jou moet dumpen,
maar je weet niet hoe het is om met hem samen te leven.
Voor hem...
de echte wereld is als wandelen door mist,
en alle mensen zijn slechts schaduwen.
Ik bedoel, de manier waarop hij naar de dingen kijkt,
alsof hij zich niet kan herinneren wat ze zijn,
en het maakt hem niet zoveel uit.
Soms kijk ik naar mezelf en begrijp ik het niet
hoe de zaken zo in de war raakten.
- Hé, kunnen we naar buiten gaan? - Oh!
- Een frisse neus halen? - Eh...
Ik pak mijn jas.
Laten we gaan.
- Oh! Dr. Manhattan! - Dr. Osterman...
We moeten je kennis laten maken met make-up.
Dat blauw is veel te licht voor uitzending.
- Is dit donker genoeg? - Dat is perfect!
Hier is een lijst met no-go-praatpunten, samengesteld door de inlichtingendienst van het leger.
Afghanistan komt eraan, maar speel kalm...
En probeer niet in krappe bochten te komen.
Dames en heren, we hebben vanavond iets heel speciaals voor u.
In zijn eerste live-interview zei
laten we een handje helpen voor dokter Manhattan zelf,
Dr. Jon Osterman!
Dus, uh... wat is er, dokter?
Wel, u zult de lichtzinnigheid vergeven, dokter.
maar het nieuws in het buitenland heeft iedereen een beetje gespannen.
Dus, voordat ik je vanavond aan onze hongerige verslaggevers gooi:
laat ik hiermee beginnen...
Als de Roden actie ondernemen in Afghanistan,
Bent u bereid vijandelijkheden te betreden?
Er is momenteel geen situatie in Afghanistan die mijn aandacht vereist.
Ahem. Als ik erin kan springen.
Doug Roth. Nova Express.
Dr. Osterman... Herinnert u zich Wally Weaver?
De kranten noemden hem de vriend van Dr. Manhattan.
- Hij stierf aan kanker in '71... - Ik weet het nog.
Ik was bij Wally's begrafenis aanwezig
Hoe zit het met Edgar W. Jacobi, ook bekend als Moloch?
Jij en hij hebben het door de jaren heen vele malen uitgevochten.
Wist je dat hij ook tegen terminale kanker vecht?
Nee. Dat wist ik niet. Ik zou liever niet--
En bent u zich ervan bewust dat Janey Slater,
met wie u jarenlang een romantische relatie had,
lijdt aan longkanker?
Nee, ik... Het is mij niet verteld. I--
Of dat ze nog zes maanden te leven heeft?
Ik heb onlangs mevrouw Slater geïnterviewd.
Haar verhaal gaat nu de straat op.
- Wat stel je voor? - Jon,
Doug heeft rapporten over meer dan twintig van uw voormalige medewerkers
die op soortgelijke wijze zijn getroffen...
Nee, ik...
Heeft u enig antwoord op deze beschuldigingen?
- Krijgen we kanker? - Is deze man radioactief?
Laat me met rust.
Denkt u dat u mevrouw Slater kanker heeft gegeven?
door met haar naar bed te gaan?
Ik zei--
Hoe voelt het om te weten dat je honderden mensen hebt gedoemd?
Laat me met rust!
Een...
- Gaat het? - Ja. Prima.
Ehm... ik...
We moeten gewoon weer op adem komen.
- We moeten... - Ik ga gewoon een hotel zoeken.
Denk eens na over mijn relatie.
Oh. Natuurlijk.
Bedankt voor het luisteren, Daan. Groetjes.
Zeker...
Wauw...
Jij ook Laurie...
Doei.
De moorddadige aanval van het vrachtschip had ons verrast.
We waren in stukken geschoten voordat we Davidstown konden waarschuwen voor de nadering van het helleschip.
Ik dacht aan mijn familie daar,
kwetsbaar, nietsvermoedend,
zich niet bewust van de verdoemenis die op hen neerkwam.
Gek van hulpeloosheid, vervloekte ik God en huilde,
Ik vroeg me af of hij ook huilde.
Maar wat voor nut hebben zijn tranen dan als hij ook mij hulp ontzegt?
Die nacht sliep ik slecht onder koude, verre sterren
nadenkend over de koude, verre god
in wiens handen het lot van Davidstown rustte.
Was hij er echt?
Als hij daar een keer was geweest...
Maar nu vertrokken?
Hé, deze basis is verboden terrein. Je hoort hier niet.
Ik geloof dat je gelijk hebt.
Vertel het alstublieft aan uw superieuren en Laurie Juspeczyk
dat ik vertrek.
Vertrek naar Mars.
Weg? Hoe bedoel je, hij is weg?
Mevrouw, uw maaltijdkaartje vloog het kippenhok in na de uitzending van gisteravond.
Dr. Manhattan, de spil van de Amerikaanse veiligheid,
heeft de aarde verlaten.
Meneer de president...
De Russen vallen Afghanistan en Pakistan binnen.
Als dit zo doorgaat, zullen ze als volgende proberen West-Europa in te nemen.
Als Dr. Manhattan op een rode planeet wilde leven,
hij had thuis moeten blijven.
Blijf de cijfers bijhouden voor onze verliezen in een nucleaire uitwisseling.
En wees voorbereid op een eerste aanval over zeven dagen.
Goedemorgen, Daniël.
Ik heb je papier gebracht.
De cabaretier vermoord, Dr. Manhattan verbannen...
Twee van ons zijn weg. Allemaal binnen een week.
Wie de volgende? Veidt? Juspeczyk? Mij? Jij?
Tegenwoordig is niemand veilig.
De foto is in mijn hand.
Het is de foto van een man en een vrouw.
Ze zijn in een pretpark in 1959.
In precies 38 seconden,
Ik laat de foto in het zand vallen en loop weg.
Het is er al, 31 seconden in de toekomst.
De foto is in mijn handen.
Ik vond het 27 uur geleden in een verlaten bar.
Vierentwintig seconden.
Het is er nog steeds, 27 uur in het verleden.
Eenentwintig seconden.
Ik ben er nog steeds en kijk ernaar.
Achttien seconden.
Het is oktober 1985.
- Ik ben op Mars. - Veertien seconden.
- Het is juli 1959. - Elf seconden.
Ik ben in het pretpark Palisades.
- Acht. Zeven. Zes. - Ik ben het beu om naar de foto te kijken.
- Vijf. Vier. Drie. Twee. Een. - Ik open mijn vingers.
Het valt in het zand.
Ik ga naar de sterren kijken.
Ze zijn zo ver weg,
en het duurt zo lang voordat hun licht ons bereikt.
Het enige dat we ooit van de sterren zien, zijn hun oude foto's.
Ik kijk naar de sterren,
bewondering voor hun complexe trajecten
door de ruimte,
door de tijd.
Mijn vader bewonderde de lucht vanwege zijn precisie.
Hij repareerde horloges.
Het is augustus 1945.
Ik zit in een keuken in Brooklyn,
gefascineerd door een arrangement van tandwielen op zwart fluweel.
Ik ben 16 jaar oud.
Jon? Jon? Wat ben je aan het doen?
Oefenen op je oude zakhorloge voordat ik naar school vertrek...
Vergeet horloges. Heb je het nieuws gezien?
Ze lieten een atoombom op Japan vallen! Een hele stad, weg!
- Dit verandert alles! - Vader, wat ben jij...
- Ik doe wat het beste voor je is. - Wachten!
Deze atomaire wetenschap is wat de wereld nodig zal hebben,
geen zakhorloges!
Professor Einstein zegt dat de tijd van plaats tot plaats verschilt.
Als tijd niet waar is, welk doel hebben horlogemakers dan?
Wachten! Nee!
Veertig jaar geleden regenden koggen op Brooklyn.
Honderdvijftien minuten in de toekomst,
meteorieten dringen de ijle atmosfeer van Mars binnen.
Het is 1958.
Ik studeer af met een doctoraat in de atoomfysica.
Het is 12 mei 1959,
mijn eerste dag op de Gila Flats-testbasis.
Wally Weaver leidt me rond.
Wat is deze plek?
Dit is waar de intrinsieke veldexperimenten plaatsvinden.
Ze proberen te bewijzen dat er een veld is
houdt dingen bij elkaar naast de zwaartekracht.
Dit is onze tijdslot-testkluis,
voor als ze objecten proberen te scheiden van hun intrinsieke velden.
Het zorgt ervoor dat er geen straling naar buiten komt.
Wally stuurt me naar een drukke bar.
Er ontstaat plotseling een déja vu.
Dus jij moet de nieuwe man zijn.
Nogal jong voor een onderzoeker.
Nou ja, mijn vader heeft mij er een beetje in geduwd.
Gebeurt mij veel.
Het lijkt erop dat andere mensen al mijn bewegingen voor mij maken.
Ik ben Janey Slater.
Kan ik je een drankje aanbieden?
Hé, jonge geliefden!
Daar! Dat is een prachtige foto!
De foto ligt in het zand.
Het is juli 1959.
Bij de schiettent valt Janey's horloge eraf
en een man stapt erop.
- Ik zeg haar dat ik het kan repareren. - Ik kan het repareren.
Het is 1963.
We bedrijven de liefde na een ruzie,
onze tederheid staat in directe verhouding tot het geweld ervan.
Het is 1966 en ze pakt huilend een koffer.
Het is augustus 1959.
We zijn nog maar een maand samen.
- Dus Jon... - Het ongeluk wacht op mij.
...heb je mijn horloge al gerepareerd?
Zeker, het klopt... Oh.
Ik heb het vast in mijn laboratoriumjas laten zitten
toen we de intrinsieke kamer aan het resetten waren.
Ben zo terug.
Het ongeluk staat nu bijna voor mij.
- Janey! Janey! - Jon?
- Open de deur! - Ik kan het niet!
Open de deur!
Het staat op een tijdslot voor het volgende experiment! I--
- Ik kan het niet negeren! - Nee.
O God, het begint!
O mijn God! Janey!
- Het is mijn schuld! - Nee!
Nee! Janey!
- Alsjeblieft! - Ik kan niet blijven kijken...
Alsjeblieft, ik... Ik kan het gewoon niet.
- Ga niet! - Het spijt me.
Nee! Nee! Nee! Nee! Nee! Nee!
Janey!
Nee...
De schilden schuiven terug van de deeltjeskanonnen.
De atomen in de testkamer beginnen te schreeuwen.
Ik kijk naar het horloge in mijn hand.
Goed als nieuw.
En het licht...
het licht neemt mij in stukken.
Het is september.
Er wordt een symbolische uitvaartdienst gehouden.
Er valt niets te begraven.
Het is oktober.
Janey plaatst de enige foto die iemand van mij heeft in de bar.
Het is november.
Een menselijk zenuwstelsel ontstaat kortstondig.
Het is nu 10 november.
Er wordt een bloedsomloop door de keuken gezien.
Wat... Wat?
14 november.
Een gedeeltelijk gespierd skelet verschijnt buiten het hek.
Het schreeuwt 30 seconden voordat het verdwijnt.
Eigenlijk is het maar een vraag
van het opnieuw monteren van de componenten in de juiste volgorde.
Jon?
Het is Kerstmis, 1959.
Dus, vind je het leuk?
Ik bedoel, is een ring iets wat je leuk vindt?
nu je, eh...
Vind je dat symbool op je helm leuk?
Marketingjongens zeggen dat je een symbool nodig hebt.
Het is februari 1960.
Jouw symbool is betekenisloos.
Als ik een symbool wil hebben,
een waterstofatoom zou geschikter zijn.
Een symbool dat ik respecteer.
De atomaire structuur is een perfect raster.
Ik vind het erg leuk.
Janey? Wat is er mis?
Ik ben bang, John.
Van mij?
Ze geven mij de naam Dr. Manhattan
vanwege de onheilspellende associaties die het zal oproepen bij Amerikaanse vijanden.
Ze veranderen mij in iets opzichtigs en dodelijks.
Ik ben gewoon bang omdat alles... raar voelt.
Maart 1960.
We herhalen: de superman bestaat
en hij is Amerikaans.
Dat zeggen bronnen bij het Pentagon
Deze Dr. Manhattan kan de atomaire structuur zelf beheersen.
Er is geen reactie van het Kremlin.
Het is alsof alles veranderd is
November 1960.
De kranten noemen mij een misdaadbestrijder,
dus het Pentagon zegt dat ik de misdaad moet bestrijden.
De moraliteit van mijn activiteiten ontgaat mij.
Niet alleen jij. Alles.
Mei 1962.
Een gemaskerde man trekt zich terug om een ​​autoreparatiebedrijf te openen.
Met iemand zoals jij in de buurt verandert de hele situatie.
Je kunt alles doen.
Het enige wat ik te bieden heb is een goede linkse hoek.
En een aantal gemene vaardigheden onder de motorkap.
De nieuwe elektrische auto's die ik heb ontworpen, zouden eenvoudiger moeten zijn.
Elektrisch?
Ze zeggen dat je alles kunt doen, Jon.
Ze zeggen dat je net een...
als een god nu.
September 1961.
John Kennedy vraagt ​​zich af hoe het is om een ​​superheld te zijn.
Dus, hoe is het om een ​​superheld te zijn?
Je zou het moeten weten.
Ik zeg hem dat hij het moet weten.
Hij knikt lachend.
Ik denk niet dat er een god is, Janey.
Als dat zo is, ben ik hem niet.
November 1963.
In Dallas schiet zijn hoofd naar voren en dan naar achteren. Twee schoten.
Ik kan dit niet geloven. Dus je wist dat hij neergeschoten zou worden?
Waarom heb je dan niets gedaan?
Ik kan de toekomst niet voorkomen.
Wat mij betreft gebeurt het al.
Ik ben nog steeds dezelfde persoon.
Er is niets veranderd.
Het is 1966.
Rechts van mij zit een jonge vrouw.
Ze kijkt me aan en glimlacht.
Stop met naar dat meisje te staren! Let op!
Ik zal je altijd willen.
Terwijl ik lieg, hoor ik haar snikken in 1966.
Het is mei 1966.
Mijn naam is Laurie.
Heb je nog een andere naam, behalve Dr. Manhattan?
Jij varken.
Mijn naam is Jon.
Ik wist dat je haar zag!
Leuk dat je met mij mee op patrouille gaat.
Je eh, vriendin zal het niet erg vinden, toch?
Terwijl ik lieg...
- Ik haat je. - ...Ik zie haar in 1985 bij mij weglopen.
Ze is mooi.
Na elke kus plant ze een kleinere, zachtere kus op mijn gezicht,
zoals een handtekening.
Ik trek haar dichter naar me toe en wil haar nooit meer kwijt.
Wetende dat ik dat zal doen.
Ik ben hun wereld beu...
van deze mensen.
Alleen!
Ik ben het beu om verstrikt te raken in de wirwar van hun leven.
In Arizona maak ik de foto...
en ik ben weg.
Naar Mars gegaan.
En ik heb besloten iets te creëren.
Er ontstaat een wereld om mij heen.
Geef ik er vorm aan,
Of geleiden de vooraf bepaalde contouren mijn hand?
De wereld is door mij veranderd.
Maar wat als ik het horloge niet in de testkamer had achtergelaten?
Wat als ik niet terug was gegaan?
Of wachtte u even?
Ben ik dan schuldig?
Of Janey?
Of mijn vader?
Wie van ons is verantwoordelijk?
Wie maakt de wereld?
Misschien is de wereld niet gemaakt.
Misschien is er niets gemaakt.
Misschien is het gewoon zo,
is er geweest en zal er altijd zijn.
Een klok zonder vakman.
Ik sta op een balkon,
zoals ik ooit op een brandtrap stond,
proberen de vallende tandwielen en wielen op te vangen.
Maar het is te laat.
Altijd geweest.
Dat zal altijd zo zijn.
Boven de Nodous Gordii-bergen,
als juwelen in een mechanisme zonder maker,
de eerste meteorieten beginnen te vallen.
O God, niet weer.
Wat wil je van mij?
Niets. Oud en alleen.
Ik dacht dat je gezelschap wel op prijs zou stellen.
Mag ik dan naar buiten komen?
Nee.
Diep ademhalen.
Je zei dat de komiek hier op bezoek was. Ik heb een lijst genoemd.
Jij en Janey Slater waren erbij.
Ik sprak over iemand die met Dr. Manhattan knoeide.
Dagen later werd Manhattan publiekelijk in ongenade gevallen.
Gedwongen in ballingschap.
Beschuldigingen dat hij mensen kanker had bezorgd.
Janey Slater. Jij.
Moeilijke pauze.
Ik denk dat Blake's lijst een kankerlijst was.
Iemand heeft het geschreven. Iemand heeft jouw naam erop gezet.
Iemand heeft het aan de media gegeven.
Komiek en Dr. Manhattan waren altijd je grootste vijanden.
Nu zijn ze allebei weg.
Erg handig. Wie is het, Moloch?
- Wie zit hierachter? - Ik weet het niet!
- Niet overtuigend. - Ik weet het niet!
Ik weet het niet!
Ik zweer bij God, ik weet niet wie het was!
Hm. Beter.
Als er iets het geheugen zou moeten verfrissen,
Neem contact met mij op door een bericht achter te laten,
vuilnisbak tegenover Gunga Diner, op 40e en 7e.
Het dagboek van Rorschach. 21 oktober 1985. 02.35 uur.
Jacobi bezoek nutteloos. Weet niets.
Is gewoon gebruikt. Maar door wie?
Russen?
Komiek noemde een eiland,
kunstenaars en schrijvers die er wonen.
Past niet.
Wachten op een flits van verlichting
in al dit bloed en donder.
Alles waar ik van hield,
alles waar ik voor leefde,
Ik was ervan afhankelijk dat ik Davidstown zou bereiken vóór dat verschrikkelijke vrachtschip.
Toen kwam ik op het idee om een ​​vlot te bouwen.
Maar de bomen op het eiland leken niet drijvend genoeg om Davidstown te bereiken.
niet zonder hulp.
Plotseling overwoog ik een weerzinwekkend idee...
Geboren uit de gasopgeblazen magen van de begraven mannen.
Ik huiverde bij mijn weerzinwekkende plan.
Maar ik had geen keus.
Ik trok mannen uit de ondergrond,
zand dat uit hun kassen druppelt.
Ik scheurde hun kleren aan linten om ze aan elkaar te binden.
Ik heb hun lichamen vastgemaakt aan de bodem van het vlot.
Toen de eb opkwam,
Ik ging aan boord, richting het oosten.
Oosten, over de nachtzeeën.
Gedragen op de naakte ruggen van vermoorde mannen.
Snelheid geleend door mijn honger,
Ik heb een zeemeeuw uit de lucht gerukt.
Ik had sinds de schipbreuk niet meer gegeten.
Kauwend op rauw vlees dreef ik verder richting Davidstown.
Mijn huis was daar.
En niets zou het van mij afnemen.
Dus... zei de regering
Ik kan niet meer op de basis wonen nu Jon weg is.
En ze hebben mijn creditcards geannuleerd.
Nu heb ik alleen nog mijn spaargeld.
Wat... Waar... waar blijf je?
Heb je je moeder gebeld?
Ik slaap liever op een straatrooster.
Het brandt gewoon in mijn kont om zo verdomd te zijn...
wegwerpbaar.
- Nou, ik... - Hoe dan ook,
Ik waardeer het dat je een lunch voor me hebt gekocht, Dan.
Maak je geen zorgen over mij,
Ik zal een goedkope plek vinden om te verblijven.
- Laurier! - Ja?
Je kunt altijd bij mij blijven.
Er is ruimte genoeg.
Oh, ik wil niet opdringen.
Hé... dat ben je niet.
Echt.
Ik bedoel, we zijn allebei vrienden.
We zitten allebei in hetzelfde vakgebied.
En we zijn allebei, uh...
We zijn allebei restjes.
Ja.
Ik had te veel vogelvlees ingeslikt,
te veel schrik.
Ik werd flauw en dommelde onrustig in.
Het afschuwelijke spandoek van de Black Freighter wapperde somber in mijn dromen.
Zijn doodshoofdvaandel wappert boven ons allemaal.
En de hoofden die aan de zwarte boeg van het schip zijn genageld, zijn onze hoofden.
Echt, wie we ook zijn, waar we ook wonen,
we bestaan ​​in de gril van moordenaars.
Het is vier uur, meneer Veidt.
Onder mijn vlot bewoog iets.
Het is de ontmoeting met het speelgoedbedrijf, nietwaar?
Ja. Ze willen een aantal nieuwe personages in hun Ozymandias-lijn.
Ze zeiden dat het misschien enkele van je grote schurken waren.
De grote schurken zijn allemaal dood.
Irrationeel genoeg dacht ik eerst aan de lijken,
hun banden verbreken,
proberen omhoog te klimmen in de lucht en de droogte.
Heb je het nieuws gezien?
Een man werd gek en vermoordde zijn kind
omdat hij bang was dat er een kernoorlog zou uitbreken.
Het spijt me, maar dat is gewoon dom.
Niemand is zo gek dat ze een oorlog beginnen.
Ik begrijp niet waarom iedereen zo somber en bang is.
Nou ja, misschien missen ze jouw jeugdigheid en enthousiasme.
Nou, ik moet optimistisch zijn om hier te werken.
Al dit Egyptische decor is erg morbide.
In het donker wordende water hoorde ik een plons.
Zeer geobsedeerd door de dood.
Schimmige vormen naderden.
Waren het boten die mij kwamen redden?
Eigenlijk was de dood niet ziekelijk voor de oude Egyptenaren.
Zij zagen de dood als een onvermijdelijke stap
bij het beginnen van een reis van spirituele ontdekking.
Dat vind ik heel geruststellend.
Nee, geen boten.
tot
Nou, ik denk dat het... Oh God, hij heeft een pistool!
Tanden verscheurden mijn vlot.
Kleine, prehistorische ogen glinsterden van woede.
Het raakte verstrikt in mijn touwen.
Doodsbang pakte ik een mastsplinter op.
Het besmeurde marmeren oog van de haai keek naar mij op...
En op dat moment...
Wij kenden elkaar!
Wat heb je in je mond? Nee!
Bijt niet neer. Bijt niet, jij uitschot!
De leviathan probeerde weg te zwemmen...
Mijn vlot meeslepend in zijn bloedige kielzog.
Ik wil weten wie hierachter zit!
Wanhopig bleef ik hangen,
vloekend in de bittere stekende spray.
Verdomd... cyanidecapsule.
Uiteindelijk stierf de haai.
En kort daarna stopte hij met zwemmen.
Goedenavond, Jacobi.
Ik vroeg me af waarom je mij wilde zien.
Toen probeerde iemand de slimste man ter wereld neer te schieten.
Komiek, Dr. Manhattan, Ozymandias...
iemand vermoordt maskers, Jacobi.
Iemand wil ons dood.
Misschien kunt u mij wijzer maken.
Hm...
Rorschach!
- Nee. - Dit is de politie!
Nee, nee, nee, nee!
We weten dat je daarbinnen bent, het is allemaal voorbij!
Als er iemand bij je is,
- stuur ze ongedeerd weg! - Ingelijst. Opstelling.
Liep er regelrecht in. Stom, stom, stom.
Kom dan naar buiten en geef je over met je handen duidelijk zichtbaar.
Nooit. Geef je nooit over. Wapens nodig.
Je hebt 30 seconden!
Er is geen ontkomen aan Rorschach.
- Het is het einde van de lijn. - Ja.
De tijd is om!
Klaar wanneer jij dat bent.
Sta op, kom op!
- Geen pijn, nee... - Pak hem! Laat hem niet ontsnappen!
- Het was een opzet. - Doe hem de boeien om!
Iemand heeft mij erin geluisd, iemand...
Nee! Nee! Nee! Mijn gezicht!
Geef mij mijn gezicht terug!
Nadat ze zich vol hadden gegeten, vertrokken de haaien.
Voorlopig was ik veilig.
Die nacht, haai etend,
Ik zou hebben gegniffeld om de omkering van natuurlijke rollen
als mijn uitgedroogde lach niet zo hatelijk had geleken.
Mijn vlot werd steeds grotesker,
weerspiegelt mijn eigen geleidelijke transformatie.
Met zulke gedachten om mij te troosten,
Ik dreef verder, mastloos de dageraad in.
Hallo kinderen, luister naar de geanimeerde avonturen van Ozymandias.
Deze zaterdagochtend gesponsord door Meltdown!
In mei van dit jaar, 1962,
dat is precies wat ik heb gekozen om te doen.
Ik ging met pensioen.
Om auto's te repareren.
Waarschijnlijk voor de rest van mijn leven.
Zoals ik het zie, onderdeel van de kunst van het held zijn
is weten wanneer je er geen meer hoeft te zijn,
beseffend dat het spel is veranderd,
en dat de inzet verschillend is,
en dat er niet noodzakelijkerwijs een plek voor jou is
in dit vreemde nieuwe pantheon van buitengewone mensen.
De wereld is verder gegaan,
en ik kijk er graag naar vanuit mijn fauteuil
met een biertje aan mijn zijde
en de geur van verse olie nog steeds op mijn vingers.
Een deel van mijn tevredenheid komt voort uit het weten
dat er misschien een algemeen gevolg is geweest
van mijn 23 jaar achter het masker.
Deze kennis kwam tot mij in de vorm van een brief
van een jonge man wiens naam ik niet mag onthullen.
Hij vertelde me over zijn grote bewondering voor mijn inspanningen als Nite Owl
en stelde voor dat,
aangezien ik met pensioen was en de naam niet meer zou gebruiken,
Misschien kan hij het lenen,
omdat hij van plan was mijn voorbeeld te volgen
en word een misdaadbestrijder.
Sindsdien ben ik bij hem thuis geweest
en enkele van de fantastische technologie gezien
hij wil een bijdrage leveren aan de oorlog tegen de misdaad.
Ik was zeker veel te onder de indruk
om hem het gebruik te weigeren van wat ik altijd had gedacht
was om te beginnen een domme naam.
Dus tegen de tijd dat dit gedrukt wordt,
er komt misschien wel een nieuwe Nite Owl
patrouilleren door de straten van New York.
Sally Jupiter vertelt het me ook
dat zodra kleine Laurie oud genoeg is
ze wil een superheldin zijn, net als haar moeder.
Dus wie weet? Het lijkt alsof,
van een nieuwigheid van negen dagen,
de superheld is een onderdeel van het Amerikaanse leven geworden.
Het is hier om te blijven.
Ten goede, of ten kwade.
Oh, hoe de geest van jou zich vastklampt... Nostalgie...
Wij maakten ruzie.
En ik zei: Jon,
Je weet hoe elk verdomd ding in deze wereld
past bij elkaar behalve mensen.
Het is oké, mevrouw Slater.
We kunnen hier stoppen als dat nodig is.
Nee. Nee, ik wil dat de wereld alle details kent.
Ik ben blij dat je contact met mij hebt opgenomen.
Het is een opluchting om eindelijk de waarheid over hem te vertellen.
Nou, nadat we Nova Express hebben geholpen met ons onderzoek,
en jouw verhaal delen met de wereld,
hoe voel je je?
He, bitter als de hel.
Oh, en ik heb niemands medeleven nodig.
Dat zal mijn kanker niet genezen.
Nadat u kennis heeft genomen van uw toestand,
en de anderen, Dr. Osterman teleporteerde naar Mars,
schokgolven over de hele wereld sturen.
Enige opmerking daarover?
Het cijfers.
Hij dumpte mij voor een 16-jarige
die in haar ondergoed rondliep.
Nu is iedereen geschokt dat hij de aarde voor Mars heeft gedumpt?
Ah, ze zijn allemaal gewoon bezorgd
Omdat hij hier niet is om ons ervan te weerhouden elkaar te bombarderen.
Bang dat ze allemaal zullen sterven in een radioactieve woestenij.
Nou, meneer Roth, hier is uw commentaar...
welkom in mijn wereld.
Dus, het nieuws gezien de laatste tijd?
Ik kan de krantenkoppen over deze oorlog, waarvan zij zeggen dat die eraan komt, niet missen.
Gisteren was er nog een kleiner verhaal...
over een woningbrand?
Als ik kan achterhalen wie de redding heeft uitgevoerd,
dat kan de politie ook.
Je neemt Rorschach's maskermoordenaar-onzin niet serieus?
Wij werkten samen.
Rorschach was altijd een briljant onderzoeker en tacticus.
dus ik vraag me af of hij enig bewijs heeft gevonden dat al deze gebeurtenissen met elkaar verbindt.
Wij vier, neergehaald.
Oorlog dreigt aan de horizon.
Ik ben doodsbang dat het allemaal met elkaar te maken heeft
en het ergste moet nog komen,
en ik kan niets doen om het te stoppen.
Nee!
Weer Rorschach... Eindelijk hebben ze hem gepakt.
Er is een rel in de gevangenis.
We hebben hier een gevangenis vol jongens die jouw lef haten!
Wat heb je?
Je armen.
Kom mij halen.
Als we deze zaak niet oplossen,
Misschien is er voor niemand van ons een weg terug.
Iedereen is bang.
Je kunt het voelen.
In de chaos worden we vermoord.
Wacht maar tot de kernwapens beginnen te vallen.
Je gaat proberen mij ervan te overtuigen deze wereld te redden.
De mensheid staat mogelijk op de rand van uitsterven.
Vind je dat niet vervelend?
Dit gezicht is alles wat ik nodig heb.
Sluit nooit compromissen.
Doe het!!
Dit alles zegt oorlog.
Ik zal dienovereenkomstig investeren.